Γιατί ο σκύλος μου με αγνοεί όταν τον φωνάζω ;

 

Πριν αναρωτηθούμε γιατί δε μας ακούει ο σκύλος μας , ας αναρωτηθούμε αν τον έχουμε βοηθήσει να καταλάβει τι του ζητάμε.

Έχουμε όλοι ζήσει αυτή τη στιγμή.

Βρισκόμαστε πχ. στο πάρκο ,φωνάζουμε το σκύλο μας με το όνομα του και περιμένουμε να έρθει κοντά μας. Εκείνος όμως συνεχίζει να μυρίζει το γρασίδι, να εξερευνά μια ενδιαφέρουσα μυρωδιά ή να παρακολουθεί έναν άλλο σκύλο.

Τον φωνάζουμε ξανά . Και ξανά...Και ξανά...

Ίσως υψώσουμε λίγο τη φωνή μας , ίσως αρχίσουμε να εκνευριζόμαστε.

Και κάπου εκεί γεννιέται η σκέψη  : Γιατί δε με ακούει ; Αφού ξέρει πολύ καλά τι του λέω.

Το ίδιο σκηνικό μπορεί να συμβεί και μέσα στην αυλή μας με το να δίνει την προσοχή του κάπου αλλού ή ακόμα και μέσα στο ίδιο μας το σπίτι.

Είναι εύκολο να θεωρήσουμε ότι ο σκύλος μας μας αγνοεί επίτηδες ή ότι είναι πεισματάρης .

Όμως πριν καταλήξουμε σε αυτό το συμπέρασμα , αξίζει να δούμε την κατάσταση από μια διαφορετική πλευρά.

Το ότι ο σκύλος μας δεν έρχεται όταν το φωνάζουμε δε σημαίνει απαραίτητα ότι δε θέλει να συνεργαστεί μαζί μας.

Μπορεί να μην έχει μάθει ακόμη τι ακριβώς περιμένουμε από εκείνον , να δυσκολεύεται να ανταποκριθεί στο συγκεκριμένο περιβάλλον ή και να έχει αποκτήσει διαφορετικές εμπειρίες από αυτές που φανταζόμαστε.

Ας δούμε τι μπορεί να συμβαίνει και πως μπορούμε να τον βοηθήσουμε.

1.Το όνομα δε σημαίνει απαραίτητα ... έλα εδώ !

Ένα από τα πρώτα πράγματα που μαθαίνει ένας σκύλος είναι να αναγνωρίζει το όνομα του.

Αυτό όμως δε σημαίνει ότι έχει μάθει αυτόματα και να έρχεται κοντά μας όταν το ακούει.

Το όνομα του μπορεί να λειτουργεί ώς ένα σήμα που τον κάνει να στρέφει την προσοχή του προς εμάς.

Η επιστροφή κοντά μας είναι μια διαφορετική δεξιότητα η οποία χρειάζεται ξεχωριστή εξάσκηση.

Αν για παράδειγμα φωνάζουμε... Μπρούνο   και εκείνος γυρίζει να μας κοιτάξει , μπορεί να έχει ανταποκριθεί στο όνομα του.

Αν συνεχίσει όμως αυτό που έκανε , δε σημαίνει απαραίτητα ότι αγνοεί μια εντολή επιστροφής.

Ίσως δεν έχει μάθει ποτέ ότι περιμένουμε να πλησιάσει μέχρι οντά μας.

Γι ΄αυτό είναι χρήσιμο να ξεχωρίζουμε το κάλεσμα με το όνομα από το συγκεκριμένο σήμα που χρησιμοποιούμε για να επιστρέψει.

Η εκμάθηση χρειάζεται σαφήνεια ,συνέπεια και εξάσκηση.

Δεν αρκεί να επαναλαμβάνουμε μια λέξη περιμένοντας να αποκτήσει από μόνη της το νόημα που έχουμε στο μυαλό μας.

2.Ο κόσμος γύρω του μπορεί να είναι πιο ενδιαφέρων.

Ας φανταστούμε ένα σκύλο που βρίσκεται στο πάρκο.

Μπροστά του υπάρχουν μυρωδιές, ήχοι, άνθρωποι, σκύλοι και αμέτρητα πράγματα που μπορεί να εξερευνήσει. Την ίδια στιγμή  εμείς του ζητάμε να τα αφήσει όλα αυτά και να έρθει κοντά μας.

Για μας η επιστροφή μπορεί να φαίνεται αυτονόητη . Για εκείνον όμως η προσοχή του είναι στραμμένη σε ένα περιβάλλον γεμάτο ερεθίσματα.

Αυτό δε σημαίνει ότι πρέπει να παρατήσουμε την προσπάθεια .

Σημαίνει ότι χρειάζεται να του μάθουμε να ανταποκρίνεται σταδιακά, ξεκινώντας από συνθήκες στις οποίες μπορεί να συγκεντρωθεί.

Μπορούμε λοιπόν να αρχίσουμε μέσα στο σπίτι , να συνεχίσουμε σε ένα ήσυχο ασφαλή εξωτερικό χώρο και στη συνέχεια να εξασκηθούμε σε περιβάλλοντα με περισσότερους περισπασμούς.

Αν ο σκύλος μας ανταποκρίνεται εύκολα στο σπίτι, αλλά δυσκολεύεται στο πάρκο, αυτό δε σημαίνει ότι όλα όσα έμαθε χάθηκαν.  Σημαίνει ότι το πάρκο είναι πιο απαιτητικό και χρειάζεται να χτίσουμε τη δεξιότητα και εκεί.

Δεν αυξάνουμε τη δυσκολία επειδή θεωρούμε ότι είναι έτοιμος .Την αυξάνουμε όταν βλέπουμε ότι μπορεί να ανταποκριθεί με επιτυχία.

3.Τι έχει μάθει από τις προηγούμενες φορές ;

Αυτή είναι μια από τις πιο ενδιαφέρουσες πλευρές της εκπαίδευσης.

Ο σκύλος μας μαθαίνει όχι μόνο από όσα προσπαθούμε συνειδητά να του διδάξουμε , αλλά και από τις εμπειρίες που επαναλαμβάνονται στην καθημερινότητα του.

Ας σκεφτούμε ένα απλό παράδειγμα.

Ο σκύλος μας τρέχει χαρούμενος στο πάρκο κι εμείς τον φωνάζουμε .Όταν έρθει του βάζουμε αμέσως το λουρί και φεύγουμε για το σπίτι.

Αν αυτό συμβαίνει σχεδόν κάθε φορά μπορεί σταδιακά να συνδέσει την επιστροφή του μαζί μας με το τέλος μιας ευχάριστης δραστηριότητας.

Δε σημαίνει ότι θα αρνείται πάντα να έρθει. Μπορεί όμως να έχει λιγότερο κίνητρο να επιστρέψει, ιδιαίτερα όταν απολαμβάνει τη βόλτα του.

Τι μπορούμε να κάνουμε διαφορετικά ;

Μπορούμε κάποιες φορές να τον καλούμε , να τον επιβραβεύουμε όταν έρχεται  και εφόσον είναι ασφαλές, να τον αφήνουμε να συνεχίσει την εξερεύνηση του ή το παιγνίδι του. Έτσι η επιστροφή δε σημαίνει πάντα ότι τελειώνει η διασκέδαση.

Παράλληλα μπορούμε να κάνουμε την επαφή μαζί μας πιο ευχάριστη, χρησιμοποιώντας παιγνίδι, επιβράβευση ή κάτι άλλο που πραγματικά κινητοποιεί το συγκεκριμένο σκύλο.

Στόχος μας είναι να μάθει ότι το να επιστρέφει κοντά μας αξίζει κι ότι η συνεργασία μαζί μας δε σημαίνει πως χάνει κάτι που απολαμβάνει.

4. Μήπως έχουμε επαναλάβει το κάλεσμα τόσες φορές που έχει χάσει τη σαφήνεια του ;

Έλα. έλα, έλα εδώ !Έλα πάμε! Έλα τώρα !

Όταν ο σκύλος δεν ανταποκρίνεται , συχνά επαναλαμβάνουμε την ίδια λέξη πολλές φορές ,ελπίζοντας ότι κάποια στιγμή θα λειτουργήσει.

Ωστόσο όταν το κάλεσμα επαναλαμβάνεται διαρκώς χωρίς να ακολουθείται από μια ξεκάθαρη εμπειρία επιστροφής και επιβράβευσης ,μπορεί να χάσει τη σαφήνεια του. Ο σκύλος μπορεί να συνηθίσει να ακούει τη λέξη επανειλλημένα χωρίς να ανταποκρίνεται αμέσως.

Επιπλέον αν το κάλεσμα συνοδεύεται από ένταση, εκνευρισμό, θυμό ή δυσάρεστες εμπειρίες ,μπορεί να γίνει λιγότερο πρόθυμος να πλησιάσει.

Αντί να επαναλαμβάνουμε τη λέξη όλο και πιο δυνατά , είναι προτιμότερο να επιλέγουμε κατάλληλες συνθήκες εξάσκησης , να δίνουμε το σήμα μια φορά και να τον βοηθάμε να πετύχει .

Και κάτι πολύ σημαντικό : Αν ο σκύλος μας έρθει τελικά κοντά μας ,δε τον μαλώνουμε ποτέ επειδή άργησε. Η  επιστροφή του πρέπει να παραμένει ασφαλής και θετική σαν εμπειρία.

5.Μήπως του ζητάμε κάτι που δεν έχει μάθει ακόμα;

Μερικές φορές θεωρούμε ότι επειδή ο σκύλος μας ανταποκρίνεται σε μια εντολή σε ένα περιβάλλον , θα μπορεί να κάνει το ίδιο παντού.

Όμως η εκπαίδευση δε γενικεύεται αυτόματα σε κάθε συνθήκη.

Ένας σκύλος μπορεί να έρχεται αμέσως όταν τον φωνάζουμε στο σαλόνι, αλλά να δυσκολεύεται σε έναν ανοιχτό χώρο  όπου μυρίζει ένα άλλο σκύλο ή άλλο ζώο.

Ένας άλλος μπορεί να ανταποκρίνεται σε ένα ήσυχο δρόμο αλλά όχι όταν συναντά πολλούς σκύλους.

Αυτό που χρειάζεται δεν είναι να απαιτήσουμε περισσότερα , αλλά να οργανώσουμε καλύτερα την εξάσκηση.

Μπορούμε να δουλέψουμε με μικρές αποστάσεις ,χαμηλούς περισπασμούς και συχνές επιτυχίες.

Σταδιακά αυξάνουμε την απόσταση και τη δυσκολία χωρίς να βιαζόμαστε .

Αν δυσκολεύεται επιστρέφουμε σε ένα πιο εύκολο επίπεδο.

Δεν είναι αποτυχία, αλλά μέρος της διαδικασίας μάθησης.

6.Πώς μπορούμε να τον μάθουμε να έρχεται όταν τον φωνάζουμε;

Η ανάκληση, δηλαδή η επιστροφή του σκύλου όταν τον καλούμε , είναι μια ιδιαίτερα χρήσιμη δεξιότητα.

Χρειάζεται χρόνο ,εξάσκηση ,υπομονή και προσαρμογή στις δυνατότητες του σκύλου.

Μερικά απλά βήματα μπορούν να βοηθήσουν:

1) Ξεκινάμε από ένα ήσυχο περιβαλλον.

    Επιλέγουμε ένα μέρος όπου ο σκύλος μπορεί να μας προσέξει εύκολα ,χωρίς έντονους

    περισπασμούς. Καλύτερα μέσα στο σπίτι στην αρχή.

2) Χρησιμοποιούμε ένα σταθερό σήμα.

     Επιλέγουμε μια λέξη , όπως (έλα ) και τη χρησιμοποιούμε με συνέπεια,χ ωρίς να την αλλάζουμε ή 

     να την επαναλαμβάνουμε συνεχώς.

3)Επιβραβεύουμε την επιστροφή.

   Όταν έρθει κοντά μας, τον υποδεχόμαστε με χαρά και του προσφέρουμε μια επιβράβευση που του

    αρέσει , όπως μια κατάλληλη λιχουδιά, παιγνίδι ή κοινωνική επιβράβευση (χάδι, έπαινος).

4)Κάνουμε την εξάσκηση σύντομη και ευχάριστη.

  Λίγες επιτυχημένες επαναλήψεις είναι συχνά προτιμότερες από μια μεγάλη προπόνηση που κουράζει 

  ή απογοητεύει.

5)Αυξάνουμε σταδιακά τη δυσκολία .

   Περνάμε σε πιο απαιτητικά περιβάλλοντα μόνο όταν ο σκύλος ανταποκρίνεται καλά στο

   προηγούμενο επίπεδο.

6) Προστατεύουμε την ασφάλεια του.

    Σε ανοιχτούς χώρους ή κοντά σε δρόμους δε βασιζόμαστε ποτέ σε μια ανάκληση που δεν έχει 

    ακόμα εδραιωθεί. Μπορούμε να χρησιμοποιούμε κατάλληλο μακρύ λουρί ή μακρύ οδηγό , με 

    ασφαλή χειρισμό και επίβλεψη.

    Και κάτι που αξίζει να θυμόμαστε : Δεν καλούμε το σκύλο μας μόνο για να τελειώσει κάτι 

    ευχάριστο. Μπορούμε να τον καλούμε και μέσα στη βόλτα , να τον επιβραβεύουμε και να 

    συνεχίζουμε μαζί την εξερεύνηση ή το παιγνίδι.

    Έτσι η επιστροφή γίνεται μια δεξιότητα που αξίζει να εξασκεί και όχι ένα σήμα που προμηνύει

    πάντα το τέλος της διασκέδασης.

    Γίνεται δηλαδή μέσο επικοινωνίας.

Κι αν ξαφνικά σταματήσει να ανταποκρίνεται;

Υπάρχει μια σημαντική διαφορά ανάμεσα σε έναν σκύλο  που δεν έχει μάθει ακόμη καλά την ανάκληση και σε ένα σκύλο που ανταποκρινόταν προηγουμένως και ξαφνικά σταμάτησε να το κάνει.

Αν παρατηρήσουμε μια απότομη αλλαγή , δεν πρέπει να θεωρήσουμε αυτόματα ότι πρόκειται για θέμα συμπεριφοράς.

Προβλήματα ακοής, πόνος, ασθένεια, φοβία ή άλλες αλλαγές στην κατάσταση της υγείας του μπορεί να επηρεάζουν την ανταπόκριση του.Αν υποψιαζόμαστε κάτι τέτοιο χρειάζεται κτηνιατρική αξιολόγηση.

Επίσης αν ο σκύλος δυσκολεύεται συστηματικά να ανταποκριθεί ακόμη και σε ήσυχο περιβάλλον , 

ένας εκπαιδευτής που χρησιμοποιεί θετικές μεθόδους μπορεί να μας βοηθήσει να εντοπίσουμε τι χρειάζεται να αλλάξουμε.

Δε χρειάζεται επίσης να αντιμετωπίζουμε κάθε δυσκολία ως πείσμα .

Χρειάζεται να κατανοούμε τι μπορεί να βρίσκεται πίσω από αυτή.

Πριν αναρωτηθούμε  λοιπόν γιατί δε μας ακούει...

Ας θυμηθούμε ότι ο σκύλος μας δε γεννήθηκε γνωρίζοντας τη γλώσσα μας.

Δε γνωρίζει αυτόματα τι σημαίνει κάθε λέξη ,ούτε μπορεί να καταλάβει όλες τις προσδοκίες μας.

Μαθαίνει μέσα από τις εμπειρίες του, από τη συνέπεια των σημάτων μας και από όσα  συμβαίνουν όταν ανταποκρίνεται.

Όταν δεν έρχεται κοντά μας , έχουμε την ευκαιρία να αναρωτηθούμε αν το περιβάλλον είναι πολύ απαιτητικό, αν το κάλεσμα έχει συνδεθεί με κάτι δυσάρεστο ή αν χρειάζεται να εξετάσουμε κάποιο άλλο ενδεχόμενο.

Αντί να φωνάζουμε περισσότερο, μπορούμε να παρατηρούμε περισσότερο !

Αντί να απαιτούμε να ανταποκριθεί σε κάθε συνθήκη , μπορούμε να τον βοηθήσουμε να μάθει σταδιακά.

Και αντί να θεωρούμε την επιστροφή σα δεδομένη , μπορούμε να φροντίσουμε ώστε να είναι μια εμπειρία που αξίζει για εκείνον.

Γιατί η καλή επικοινωνία δε χτίζεται με την ένταση της φωνής μας , αλλά με τη σαφήνεια , τη συνέπεια

 και την εμπιστοσύνη που δημιουργούμε !

Πριν αναρωτηθούμε γιατί ο σκύλος μας δεν έρχεται όταν τον φωνάζουμε , ας αναρωτηθούμε αν τον έχουμε βοηθήσει να καταλάβει τι του ζητάμε.

Και αυτό είναι συχνά το πρώτο βήμα για να αρχίσουμε να συνεργαζόμαστε καλύτερα.

Γιατί όταν πραγματικά κατανοούμε το σκύλο μας ,τότε βρίσκουμε καλύτερους τρόπους να επικοινωνούμε μαζί του !

Λία Αγγελοπούλου.

  Dog side stories

Το περιεχόμενο του άρθρου ανήκει στο Dog side stories.Απαγορεύεται ρητά η μερική ή ολική αντιγραφή, αναδημοσίευση ή διανομή του παρόντος κειμένου, χωρίς προηγούμενη άδεια ή αναφορά ενεργού συνδέσμου προς το Dog side stories !

     

Μαθαίνοντας την εντολή "έλα". (Ανάκληση)

 

Η εκμάθηση της εντολής «Έλα» (ανάκληση) είναι από τις πιο κρίσιμες δεξιότητες για την ασφάλεια και την ελευθερία του σκύλου σας !

Φανταστείτε ότι βρίσκεστε σε ένα πάρκο . Ο σκύλος σας μυρίζει το γρασίδι , εξερευνά τις μυρωδιές και ανακαλύπτει τον κόσμο γύρω του .Του φωνάζετε '"έλα" . Εκείνος σας κοιτάζει ,αλλά συνεχίζει αυτό που έκανε.

Πριν απογοητευτούμε , αξίζει να θυμηθούμε κάτι σημαντικό : Η επιστροφή κοντά μας δεν είναι κάτι που ο σκύλος γνωρίζει αυτόματα. Είναι μια δεξιότητα που χρειάζεται να του διδάξουμε.

Και ο καλύτερος τρόπος  για να την κατακτήσει είναι να μάθει ότι το να έρχεται κοντά μας ....

αξίζει τον κόπο.

1.Η αρχή πρέπει να γίνει σε ήσυχο περιβάλλον !

Το πού θα ξεκινήσουμε είναι πολύ σημαντικό.

Δε χρειάζεται να αρχίσουμε την εκπαίδευση στο πάρκο, ανάμεσα σε άλλους σκύλους ,ανθρώπους, θορύβους και δεκάδες ενδιαφέρουσες μυρωδιές.

Όλα αυτά είναι ικανά να του αποσπάσουν την προσοχή και να μην έχουμε αποτέλεσμα.

Αρχίζουμε λοιπόν μέσα στο σπίτι ,σε ένα χώρο ήσυχο όπου ο σκύλος αισθάνεται άνετα και υπάρχουν λίγοι περισπασμοί.

2.Διδασκοντας  την εντολή "ελα".

Απομακρυνόμαστε λίγα βήματα και με χαρούμενη φωνή λέμε "έλα".

Μπορούμε να σκύψουμε ελαφρά ,να ανοίξουμε τα χέρια μας ή να κάνουμε μερικά βήματα προς 

 τα πίσω ,προσκαλώντας τον να μας πλησιάσει.

Μόλις έρθει τον επιβραβεύουμε  αμέσως με κάτι που πραγματικά του αρέσει μια λιχουδιά ,παιγνίδι, χάδια αν τα απολαμβάνει ή ενθουσιώδη λεκτική επιβράβευση.

Στην αρχή λίγα εύκολα και επαναλαμβανόμενα βήματα είναι πολύ πιο χρήσιμα από μια μεγάλη κουραστική προπόνηση.

3.Κάνουμε την επιστροφή κοντά μας μια ευχάριστη εμπειρία.

Για να μάθει ο σκύλος μας να έρχεται όταν τον καλούμε , χρειάζεται να συνδέσει την εντολή "έλα" με κάτι θετικό.

Αναρωτηθείτε : Όταν ο σκύλος επιστρέφει κοντά σας τι συμβαίνει συνήθως ;Παίρνει μια λιχουδιά, ,ξεκινά ένα παιγνίδι ή ακούει κάποιο χαρούμενο έπαινο ;

Ή μήπως η επιστροφή σημαίνει ότι φοράει το λουρί , ότι τελείωσε αμέσως η βόλτα και χάνει την ελευθερία του ;

Η επιβράβευση δεν χρειάζεται να είναι πάντα η ίδια. Παρατηρείστε τι ικανοποιεί το σκύλο σας και αξιοποιείστε το.

Στόχος μας δεν είναι να τον δελεάζουμε κάθε φορά με φαγητό ή με κάτι που κρατάμε στο χέρι ,αλλά να του μάθουμε μέσα από την επανάληψη ότι η ανταπόκριση στο κάλεσμα μας έχει αξία.

4.Λέμε την εντολή μία φορά και δίνουμε χρόνο.

Στην αρχή είναι εύκολο να παρασυρθούμε και να επαναλάβουμε έλα, έλα , έλα !

Όμως όταν επαναλαμβάνουμε συνεχώς την ίδια λέξη , χωρίς να βοηθάμε το σκύλο μας να ανταποκριθεί, μπορεί να γίνει πιο δύσκολο να καταλάβει τι ακριβώς περιμένουμε από εκείνον.

Λέμε την εντολή σε μια στιγμή που έχουμε καλές πιθανότητες επιτυχίας , χρησιμοποιούμε φιλικό τόνο και του δίνουμε λίγο χρόνο να κινηθεί προς το μέρος μας.

Αν δεν ανταποκριθεί , δεν θυμώνουμε και δεν εκνευριζόμαστε.

Μειώνουμε τη δυσκολία ,πλησιάζουμε λίγο πιο κοντά, περιορίζουμε τους περισπασμούς ή δοκιμάζουμε ξανά αργότερα σε πιο κατάλληλες συνθήκες.

5. Προχωράμε σταδιακά σε πιο δύσκολες συνθήκες .

Όταν ο σκύλος ανταποκρίνεται αρκετά καλά μέσα στο σπίτι , μπορούμε να εξασκηθούμε σε έναν ασφαλή εξωτερικό περιφραγμένο χώρο με λίγους περισπασμούς.

Στη συνέχεια αυξάνουμε σταδιακά τη δυσκολία , προσθέτοντας περισσότερες μυρωδιές , κίνηση ή απόσταση.

Δεν περιμένουμε από το σκύλο να ανταποκρίνεται με την ίδια ευκολία παντού.

Το ότι έρχεται όταν τον φωνάζουμε στο σαλόνι δε σημαίνει απαραίτητα ότι μπορεί να κάνει το ίδιο όταν παίζει με έναν άλλο σκύλο ή εξερευνά έξω.

Κάθε νέο περιβάλλον είναι μια καινούρια ευκαιρία μάθησης.

Με τον καιρό και την επανάληψη ο σκύλος θα μάθει να αψηφά οποιοδήποτε περισπασμό και να ανταποκρίνεται στο κάλεσμα μας  άμεσα.

6.Ασφάλεια πρώτα, ελευθερία σταδιακά.

Η εκπαίδευση της ανάκλησης χρειάζεται χρόνο.

Μέχρι να αποκτήσει ο σκύλος μας μια αξιόπιστη ανταπόκριση , δε βασιζόμαστε μόνο στην εντολή σε επικίνδυνα ή απρόβλεπτα περιβάλλοντα.

Κοντά σε δρόμους ,σε ανοιχτούς χώρους χωρίς περίφραξη ή σε σημεία με κινδύνους χρησιμοποιούμε κατάλληλο λουρί.

Σε ασφαλή σημεία εκπαίδευσης ,ένα μακρύ λουρί μπορεί να μας βοηθήσει να εξασκηθούμε ,δίνοντας στο σκύλο περισσότερο χώρο χωρίς να χάνουμε τη δυνατότητα να τον προστατεύσουμε.

Η ασφάλεια δεν είναι εμπόδιο στην εκπαίδευση.

Είναι αυτό που μας επιτρέπει να εξασκούμαστε με ηρεμία.

7.Αν αργεί να έρθει δε τον μαλώνουμε.

Ας υποθέσουμε ότι τον φωνάζουμε και εκείνος καθυστερεί , αλλά τελικά επιστρέφει κοντά μας.

Εκείνη τη στιγμή μπορεί να αισθανόμαστε εκνευρισμό .

Ωστόσο αν τον μαλώσουμε μόλις έρθει , υπάρχει κίνδυνος να συνδέσει την επιστροφή  του με μια δυσάρεστη εμπειρία.

Γι΄αυτό ακόμα και αν άργησε , τον υποδεχόμαστε ήρεμα και θετικά.

Στη συνέχεια σκεφτόμαστε τι δυσκόλεψε την προσπάθεια και προσαρμόζουμε την επόμενη εξάσκηση.

Αν δεν ανταποκρίνεται συστηματικά, δε σημαίνει ότι χρειάζεται περισσότερη πίεση.

Μπορεί να χρειάζεται πιο εύκολα βήματα , πιο κατάλληλη επιβράβευση ή βοήθεια από έναν επαγγελματία εκπαιδευτή που εργάζεται με θετικές μεθόδους.

8.Μικρά μαθήματα, μεγάλη αξία.

Αρκούν λίγα μαθήματα εξάσκησης , σε στιγμές που ο σκύλος μας είναι διαθέσιμος να συνεργαστεί.

Σταματάμε όσο η εμπειρία παραμένει ευχάριστη και συνεχίζουμε κάποια άλλη στιγμή.

Δε συγκρίνουμε την πρόοδο του με εκείνη άλλων σκύλων,

Κάθε σκύλος έχει το δικό του ρυθμό μάθησης ,τις δικές του προτιμήσεις και τις δικές του δυσκολίες.

Αν παρατηρήσουμε ξαφνική αλλαγή στην ανταπόκριση του ,ειδικά αν φαίνεται να μην ακούει καλά ή να δυσκολεύεται γενικότερα, είναι σημαντικό να συμβουλευτούμε τον κτηνίατρο μας.

9.Ο ρόλος της εμπιστοσύνης.

Η εμπιστοσύνη που έχουμε χτίσει με το σκύλο μας είναι ο πιο πολύτιμος βοηθός μας και με την ανάκληση γεννά μεγαλύτερη εμπιστοσύνη.

Όσο πιο ισχυρός είναι ο δεσμός με το σκύλο μας τόσο πιο εύκολα θα μάθει την εντολή "έλα" και τόσο πιο εύκολα θα μας ακούσει.

Κι από την άλλη η εκπαίδευση στην ανάκληση είναι μια μοναδική ευκαιρία να ισχυροποιήσουμε την εμπιστοσύνη που μας έχει ο σκύλος μας και να του αποδείξουμε ότι εμείς είμαστε το πιο ασφαλές και αγαπημένο σημείο επιστροφής !

Το έλα είναι κάτι περισσότερο από μία εντολή !

Θέλουμε ο σκύλος μας να επιστρέφει κοντά μας όχι επειδή φοβάται τι θα συμβεί αν δε το κάνει, αλλά επειδή έχει μάθει ότι κοντά μας βρίσκει ασφάλεια , καθοδήγηση και όμορφες εμπειρίες.

Η αξιόπιστη ανάκληση δε χτίζεται μέσα σε μια μέρα  , ούτε γίνεται με μια μαγική λέξη.

Χτίζεται με συνέπεια , κατάλληλη εξάσκηση , επιβράβευση και εμπιστοσύνη.

Και κάθε φορά που ο σκύλος μας αφήνει για λίγο όσα εξερευνά και επιλέγει να επιστρέψει κοντά μας ,

έχουμε ένα μικρό λόγο να χαμογελάσουμε.

Γιατί δε του μαθαίνουμε απλώς να έρχεται όταν τον φωνάζουμε.

Του μαθαίνουμε ότι αξίζει να επιστρέφει κοντά μας !

Είναι 'όμως πολύ σημαντικό να καταλάβουμε το σκύλο μας πριν προσπαθήσουμε να του μάθουμε οτιδήποτε.

Γιατί ακριβώς εκεί βρίσκεται το κλειδί.

Μαθαίνουμε να καταλαβαίνουμε το σκύλο μας για να μπορούμε να επικοινωνούμε καλύτερα μαζί του.

Λία Αγγελοπούλου.

  Dog side stories

Το περιεχόμενο του άρθρου ανήκει στο Dog side stories.Απαγορεύεται ρητά η μερική ή ολική αντιγραφή, αναδημοσίευση ή διανομή του παρόντος κειμένου, χωρίς προηγούμενη άδεια ή αναφορά ενεργού συνδέσμου προς το Dog side stories !

Υγεία αρθρώσεων στο σκύλο : Η πρόληψη ξεκινά από την καθημερινότητα μας.

 

Η κίνηση είναι ελευθερία, παιγνίδι και χαρά. Ας βοηθήσουμε το σκύλο μας να τα διατηρήσει όσο το δυνατόν περισσότερο !

Όταν βλέπουμε το σκύλο μας να τρέχει χαρούμενος , να παίζει , να εξερευνά και να έρχεται κοντά μας με ενθουσιασμό, σπάνια σκεφτόμαστε πόσο σημαντικό ρόλο παίζουν οι αρθρώσεις του σε όλες αυτές τις μικρές, καθημερινές στιγμές .

Κι όμως η υγεία των αρθρώσεων επηρεάζει άμεσα την κινητικότητα ,την άνεση και την ποιότητα ζωής του.

Συχνά συνδέουμε τα προβλήματα των αρθρώσεων με τα γηρατειά.

Στην πραγματικότητα όμως , η φροντίδα τους αφορά σκύλους κάθε ηλικίας.

Η ηλικία, η κληρονομικότητα, η σωματική διάπλαση, το βάρος, η σωστή ανάπτυξη  και προηγούμενοι τραυματισμοί  μπορεί να επηρεάσουν την υγεία τους.

Δε μπορούμε να προλάβουμε κάθε πρόβλημα, μπορούμε όμως να δημιουργήσουμε καθημερινές συνήθειες που υποστηρίζουν την κινητικότητα και τη γενικότερη ευεξία του σκύλου μας.

Γιατί είναι σημαντική η υγεία των αρθρώσεων ;

Οι αρθρώσεις επιτρέπουν στα οστά να κινούνται μεταξύ τους και συμβάλλουν σε κινήσεις που θεωρούμε αυτονόητες , στο περπάτημα , στο τρέξιμο , στο παιγνίδι, στο ανέβασμα μιας μικρής ανηφόρας , ακόμα και όταν ο σκύλος μας σηκώνεται από το κρεββάτι του.

Όταν μια άρθρωση πονά ή δε λειτουργεί σωστά , ο σκύλος μπορεί να αρχίσει να περιορίζει τις κινήσεις του .Μερικές φορές η αλλαγή είναι εμφανής.

Άλλες φορές είναι τόσο σταδιακή , που χρειάζεται προσεκτική παρατήρηση για να την αντιληφθούμε .

Ένα σημαντικό παράδειγμα είναι η οστεοαρθρίτιδα , μια χρόνια πάθηση που επηρεάζει τις αρθρώσεις 

και μπορεί να προκαλέσει πόνο ,δυσκαμψία , και δυσκολία στη κίνηση.

Δεν αφορά αποκλειστικά τους ηλικιωμένους σκύλους.

Ορισμένες αναπτυξιακές ή κληρονομικές παθήσεις , μπορούν να επηρεάσουν τις αρθρώσεις από νεαρή ηλικία. Γι΄αυτό η φροντίδα δεν χρειάζεται να αρχίσει όταν εμφανιστεί κάποιο πρόβλημα.

Μπορεί να αποτελεί μέρος της καθημερινής μας μέριμνας από τα πρώτα χρόνια της ζωής του σκύλου μας.

1.Το υγιές βάρος είναι πολύτιμος σύμμαχος.

Ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες με τους οποίους μπορούμε να υποστηρίξουμε τις αρθρώσεις του σκύλου μας , είναι να διατηρούμε το βάρος του σε υγιή επίπεδα.

Το επιπλέον βάρος αυξάνει την επιβάρυνση στις αρθρώσεις και μπορεί να επιδεινώσει προβλήματα όπως η οστεοαρθρίτιδα.

Τι μπορούμε να κάνουμε στην πράξη;

1. Να προσφέρουμε ποιότητα τροφής κατάλληλη για τις ανάγκες του σκύλου μας.

2. Να υπολογίζουμε και τις λιχουδιές στην καθημερινή του διατροφή.

3. Να παρακολουθούμε το βάρος και τη σωματική του κατάσταση.

4 Ν α ζητάμε από τον κτηνίατρο να μας βοηθήσει να προσδιορίσουμε το κατάλληλο βάρος για εκείνον.

Δεν υπάρχει ιδανικό βάρος που ταιριάζει σε όλους τους σκύλους.

Οι ανάγκες διαφέρουν ανάλογα με τη φυλή, το μέγεθος, την ηλικία, τη μυική μάζα και τη γενικότερη  υγεία.

Και κάτι που αξίζει να θυμόμαστε : η σωστή φροντίδα του βάρους δεν αφορά την εμφάνιση. 

Αφορά την υγεία, την άνεση και τη δυνατότητα του σκύλου μας να κινείται με ευκολία.

2.Η περίοδος ανάπτυξης χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή.

Η περίοδος κατά την οποία ένα κουτάβι αναπτύσσεται και μεταβαίνει σταδιακά στην ενηλικίωση είναι ιδιαίτερα σημαντική για το μυοσκελετικό σύστημα.

Τα οστά, οι αρθρώσεις και οι γύρω ιστοί  εξακολουθούν να αναπτύσσονται ,γι΄αυτό η δραστηριότητα του χρειάζεται να είναι κατάλληλη για την ηλικία ,το μέγεθος και τη σωματική του ανάπτυξη.

Είναι σημαντικό να αποφεύγουμε την επαναλαμβανόμενη καταπόνηση, όπως τα συνεχή άλματα από ψηλά έπιπλα ,τα άλματα από και προς τον καναπέ, το κρεββάτι, τα απότομα σταματήματα και τις συνεχείς αλλαγές  κατεύθυνσης σε κάθε παιγνίδι, καθώς και την παρατεταμένη ή εξαντλητική άσκηση που ξεπερνά τις δυνατότητες του.

Αυτό φυσικά δε σημαίνει ότι πρέπει να περιορίζουμε κάθε κίνηση ή παιγνίδι.

Το κουτάβι χρειάζεται ελεύθερη , ευχάριστη και κατάλληλη για την ηλικία του  δραστηριότητα , 

μαζί με επαρκή ξεκούραση .

Μπορούμε για παράδειγμα , να το ενθαρρύνουμε να παίζει σε ασφαλή επιφάνεια που δε γλιστρά , να αποτρέπουμε τα επαναλαμβανόμενα άλματα από ψηλά  και να αυξάνουμε σταδιακά τη δραστηριότητα χωρίς να το πιέζουμε.

Οι ανάγκες διαφέρουν ανάλογα με τη φυλή, το μέγεθος και το ρυθμό ανάπτυξης .

Γι΄αυτό ιδιαίτερα για κουτάβια μεγαλόσωμων φυλών  ή για κουτάβια φυλών με προδιάθεση για ορθοπεδικά προβλήματα ,είναι χρήσιμο να ζητάμε από τον κτηνίατρο καθοδήγηση για το κατάλληλο είδος  και ένταση της άσκησης.

Προσοχή ωστόσο  χρειάζονται όλα τα κουτάβια στο θέμα των αρθρώσεων κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης ανεξάρτητα από το μέγεθος ή τη φυλή τους.

Στόχος μας δεν είναι να στερήσουμε από το κουτάβι τη χαρά της κίνησης ,αλλά να του δώσουμε τη δυνατότητα να μεγαλώσει με ασφάλεια  χωρίς περιττή καταπόνηση.

3.Η καθημερινή κίνηση χρειάζεται μέτρο και συνέπεια.

Η κίνηση βοηθά στη διατήρηση της μυικής δύναμης και της φυσικής κατάστασης, στοιχεία που υποστηρίζουν τη λειτουργία των αρθρώσεων.

Αυτό όμως δε σημαίνει ότι όσο περισσότερο ασκείται ένας σκύλος τόσο το καλύτερο.

Η δραστηριότητα χρειάζεται να προσαρμόζεται στην ηλικία , τη φυσική κατάσταση , τη σωματική διάπλαση και τις ατομικές ανάγκες του.

Μερικές απλές αρχές είναι :

1.Σταθερότητα αντί για υπερβολές.

   Η τακτική ,κατάλληλη δραστηριότητα είναι προτιμότερη από την απότομη , έντονη καταπόνηση 

    μετά από πολλές μέρες αδράνειας.

2. Σταδιακή αύξηση της δραστηριότητας

    Αν θέλουμε να αυξήσουμε τη διάρκεια ή την ένταση των περιπάτων ,το κάνουμε προοδευτικά

3.  Σεβασμός στην ηλικία.

    Τα κουτάβια βρίσκονται ακόμα σε ανάπτυξη, ενώ οι ηλικιωμένοι σκύλοι μπορεί να χρειάζονται 

    διαφορετικό ρυθμό και μικρότερες διαδρομές.

4. Παρατήρηση κατά τη διάρκεια και μετά την άσκηση.

    Αν ο σκύλος κουράζεται ασυνήθιστα , κουτσαίνει ή δείχνει δυσφορία δεν επιμένουμε !

Δε χρειάζεται κάθε δραστηριότητα να είναι έντονη. Οι ευχάριστοι περίπατοι ,η εξερεύνηση του περιβάλλοντος και το παιγνίδι με κατάλληλο τρόπο ,μπορούν να αποτελούν μέρος μιας ισορροπημένης καθημερινότητας.

Στόχος μας δεν είναι να πιέζουμε το σκύλο να κινείται περισσότερο, αλλά να του προσφέρουμε τις κατάλληλες ευκαιρίες για κίνηση.

4.Κάθε φυλή έχει τις δικές της ανάγκες.

Ακριβώς για το λόγο αυτό πρέπει να γνωρίζουμε καλά τις ανάγκες της φυλής του σκύλου μας ή το σωματότυπο και την ενεργειακή του ανάγκη αν είναι ημίμαιμο  και να σεβόμαστε απόλυτα τις δυνατότητες του.

Κάθε σκύλος είναι μοναδικός και η φυλή του μπορεί να μας δώσει χρήσιμες πληροφορίες για τις ανάγκες και τις ιδιαιτερότητες του. Ορισμένες φυλές έχουν μεγαλύτερη ανάγκη για καθημερινή δραστηριότητα ,ενώ άλλες δυσκολεύονται περισσότερο με την παρατεταμένη άσκηση λόγω κατασκευής .

Παράλληλα η σωματική διάπλαση ,η ηλικία ,η φυσική κατάσταση και τυχόν προδιάθεση για ορθοπεδικά προβλήματα επηρεάζουν το είδος της άσκησης που τους ταιριάζει.

Για παράδειγμα ένας νεαρός Border Collie μπορεί να έχει μεγάλη ανάγκη για κίνηση  και πνευματική απασχόληση ,όμως αυτό δε σημαίνει ότι μπορεί να τρέχει ασταμάτητα  ή να εκτελεί επαναλαμβανόμενα άλματα μέχρι να εξαντληθεί.

Παράλληλα  ένα μικρό Shih Tzu , όσο κι αν θέλει να μας ακολουθεί ,δεν είναι δυνατό να μας συντροφέψει σε πεζοπορίες ή αναβάσεις σε βουνά και μεγάλους περιπάτους σε δύσβατα μέρη.

Επίσης   ένας βραχυκέφαλος σκύλος πχ ένα Pug  μπορεί να δυσκολεύεται περισσότερο με την έντονη άσκηση , ιδιαίτερα όταν επικρατεί ζέστη ,λόγω της κατασκευής του αλλά και των αναπνευστικών ιδιαιτεροτήτων του..

Γι αυτό πριν διαμορφώσουμε το καθημερινό πρόγραμμα δραστηριότητας είναι σημαντικό να ενημερωνόμαστε για τις ανάγκες της φυλής μας και να συμβουλευόμαστε τον κτηνίατρο λαμβάνοντας υπόψη τον συγκεκριμένο σκύλο.

Δεν αρκεί να γνωρίζουμε τι συνηθίζει μια φυλή ,χρειάζεται να παρατηρούμε πως ανταποκρίνεται ο δικός μας σύντροφος.

5.Η σωστή διατροφή ξεκινά από την ανάπτυξη. 

Η διατροφή παίζει σημαντικό ρόλο στη συνολική υγεία του σκύλου και στην υποστήριξη του μυοσκελετικού του συστήματος.

Ιδιαίτερη σημασία έχει η περίοδος της ανάπτυξης.

Τα κουτάβια χρειάζονται πλήρη και ισορροπημένη διατροφή , κατάλληλη για το στάδιο της ζωής τους και τις ανάγκες τους

Οι υπερβολές δεν είναι πάντα ωφέλιμες. Για παράδειγμα η ακατάλληλη πρόσληψη ασβεστίου και άλλων θρεπτικών συστατικών μπορεί να επηρεάσει τη φυσιολογική ανάπτυξη των οστών, ιδιαίτερα σε κουτάβια μεγαλύτερων φυλών.

Γι΄αυτό αποφεύγουμε να προσθέτουμε συμπληρώματα  ή να αλλάζουμε τη διατροφή ενός κουταβιού χωρίς να έχουμε συζητήσει τις ανάγκες του με τον κτηνίατρο μας !

Και καθώς ο σκύλος μεγαλώνει, οι διατροφικές του ανάγκες μπορεί να αλλάζουν .

Η διατροφή του χρειάζεται να παραμένει κατάλληλη για την ηλικία, τη σωματική του κατάσταση και τυχόν προβλήματα υγείας.

Δεν υπάρχει μια τροφή που να εγγυάται υγιής αρθρώσεις ,σε κάθε σκύλο.

Υπάρχει όμως η σωστή διατροφική προσέγγιση για τον συγκεκριμένο σκύλο.

6.Μαθαίνουμε να αναγνωρίζουμε τις μικρές αλλαγές.

Οι σκύλοι δε μπορούν να μας εξηγήσουν με λόγια ότι πονάνε.

Συχνά μάλιστα , οι αλλαγές στη συμπεριφορά και την κινητικότητα τους εμφανίζονται σταδιακά.

Εδώ η δική μας παρατήρηση γίνεται ιδιαίτερα σημαντική .

Αξίζει να προσέχουμε αν ο σκύλος μας :

1.Δυσκολεύεται να σηκωθεί μετά τον ύπνο ή την ξεκούραση.

2. Είναι πιο δύσκαμπτος όταν αρχίζει να κινείται.

3. Κουτσαίνει ή αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο περπατά.

4. Δείχνει λιγότερο πρόθυμος να παίξει ή να πάει βόλτα.

5. Δυσκολεύεται να ανέβει σκάλες ή αποφεύγει κινήσεις που πριν  έκανε άνετα.

6.Αντιδρά διαφορετικά όταν τον αγγίζουμε σε κάποια περιοχή.

7.Κουράζεται πιο εύκολα ή παρουσιάζει αλλαγές στη συνηθισμένη του συμπεριφορά.

Κανένα από αυτά τα σημάδια δεν αποδεικνύει από μόνο του ότι υπάρχει πρόβλημα στις αρθρώσεις.

Μπορεί να σχετίζεται και με διαφορετικές αιτίες , γι αυτό χρειάζεται αξιολόγηση από κτηνίατρο.

Ειδικά αν παρατηρήσουμε ξαφνική χωλότητα , έντονο πόνο ή αδυναμία να στηριχθεί σε κάποιο άκρο ,

χρειάζεται άμεση κτηνιατρική επικοινωνία.

Ας μην αποδίδουμε αυτόματα κάθε αλλαγή στην ηλικία.

Το ότι ένας σκύλος μεγαλώνει δε σημαίνει πως πρέπει να θεωρούμε φυσιολογική κάθε δυσκολία στην κίνηση του.

Η έγκαιρη παρατήρηση δε σημαίνει ότι αναζητάμε διαρκώς προβλήματα.. Σημαίνει ότι γνωρίζουμε το σκύλο μας αρκετά καλά ώστε να αντιλαμβανόμαστε πότε κάτι αλλάζει.

7.Ο κτηνίατρος είναι σύμμαχος στην πρόληψη.

Οι τακτικοί κτηνιατρικοί έλεγχοι δεν αφορούν μόνο τα εμβόλια ή την αντιμετώπιση μιας ασθένειας.

Είναι και μια ευκαιρία να αξιολογούμε τη συνολική υγεία, το βάρος, τη μυική κατάσταση και την κινητικότητα του σκύλου μας.

Ανάλογα με την ηλικία, τη φυλή, το ιστορικό και τις ανάγκες του,  ο κτηνίατρος μπορεί να μας καθοδηγήσει σχετικά με :

1. Την κατάλληλη διατροφή και τη διατήρηση υγιούς βάρους.

2. Το είδος και την ένταση της δραστηριότητας.

3. Την ανάγκη για περαιτέρω έλεγχο , όταν υπάρχουν ενδείξεις προβλήματος.

4. Τις κατάλληλες επιλογές υποστήριξης ή θεραπείας ,εφόσον χρειάζονται.

Αν υπάρχει ήδη κάποια πάθηση , μπορεί να χρειαστεί εξατομικευμένο πρόγραμμα άσκησης , φυσιοθεραπεία, ή άλλη θεραπευτική προσέγγιση.

Δεν χρειάζεται να περιμένουμε να εμφανιστεί έντονη δυσκολία για να ζητήσουμε συμβουλή 

Μια αλλαγή που μας προβληματίζει αξίζει να συζητηθεί.

8.Φυσιοθεραπεία και Υδροθεραπεία ,μέθοδοι αποκατάστασης που μπορούν να βοηθήσουν.

   Εκτός από την καθημερινή φροντίδα και την κατάλληλη άσκηση , υπάρχουν περιπτώσεις στις οποίες η φυσικοθεραπεία και η υδροθεραπεία  μπορούν να αποτελέσουν χρήσιμα βοηθητικά μέσα για την κινητικότητα και την αποκατάσταση του σκύλου.

Η κτηνιατρική φυσιοθεραπεία μπορεί ανάλογα με τις ανάγκες του σκύλου , να συμβάλει στη βελτίωση της μυικής δύναμης ,της ισορροπίας και της λειτουργικότητας ,καθώς και στη διαχείρηση ορισμένων κινητικών δυσκολιών.

Η Υδροθεραπεία επίσης  όταν πραγματοποιείται σε ειδικά διαμορφωμένο περιβάλλον και με σωστή επίβλεψη, αξιοποιεί τις δυνατότητες του νερού ώστε να επικρατεί ελεγχόμενη άσκηση με μικρότερη επιβάρυνση στις αρθρώσεις.

Ο ι μέθοδοι αυτές μπορεί να χρησιμοποιηθούν για παράδειγμα σε ορισμένους σκύλους με οστεοαρθρίτιδα  ή  κατά την αποκατάσταση μετά από τραυματισμό ή χειρουργική επέμβαση.

Δεν είναι όμως απαραίτητες για κάθε σκύλο , ούτε αποτελούν λύση που ταιριάζει σε όλες τις περιπτώσεις.

Η επιλογή τους πρέπει να γίνεται μόνο έπειτα από κτηνιατρική αξιολόγηση και καθοδήγηση 

και το πρόγραμμα να προσαρμόζεται στην κατάσταση ,στις δυνατότητες και στην ανταπόκριση του σκύλου

9.Τι ισχύει τελικά με τα συμπληρώματα για τις αρθρώσεις

Στην αγορά υπάρχουν πολλά προιόντα που υπόσχονται υποστήριξη των αρθρώσεων.

Είναι εύκολο να πιστέψουμε ότι κάθε σκύλος χρειάζεται ένα συμπλήρωμα ιδιαίτερα όταν μεγαλώνει.

Η πραγματικότητα είναι πιο σύνθετη.

Η αποτελεσματικότητα των συμπληρωμάτων διαφέρει ανάλογα με τα συστατικά, το προιόν αλλά και την κατάσταση του σκύλου. Για αρκετά από αυτά ,τα επιστημονικά δεδομένα παραμένουν περιορισμένα.

Δεν αποτελούν όλα αποδεδειγμένη λύση  και δε μπορούν  να εγγυηθούν την πρόληψη ή την θεραπεία μιας αρθροπάθειας.

Αυτό φυσικά δε σημαίνει ότι κανένα συμπλήρωμα δε μπορεί να έχει θέση στη φροντίδα ενός σκύλου.

Σημαίνει όμως ότι η επιλογή χρειάζεται να βασίζεται στις πραγματικές ανάγκες του συγκεκριμένου

σκύλου και βέβαια σε κτηνιατρική καθοδήγηση.

Πριν χορηγήσουμε  κάποιο προιόν ,καλό είναι να συζητήσουμε με τον κτηνίατρο μας αν είναι το κατάλληλο ,ποιο είναι το αναμενόμενο όφελος  και αν υπάρχουν πιθανοί κίνδυνοι ή αλληλεπιδράσεις.

Δε χρειάζεται να αγοράζουμε κάτι επειδή το διαβάσαμε ή επειδή βοήθησε κάποιο άλλο σκύλο.

Η υπεύθυνη φροντίδα δε σημαίνει ότι προσθέτουμε περισσότερα συμπληρώματα.

Σημαίνει ότι επιλέγουμε όσα έχουν πραγματικό λόγο να υπάρχουν και να βοηθούν την καθημερινότητα του δικού μας σκύλου.

10.Μικρές προσαρμογές που κάνουν την καθημερινότητα πιο άνετη.

Όταν ένας σκύλος έχει δυσκολία στην κίνηση , μικρές αλλαγές στο περιβάλλον του μπορούν να τον βοηθήσουν να αισθάνεται πιο άνετα.

Μπορούμε να φροντίσουμε ώστε :

1. Ν α υπάρχουν αντιολισθητικά  χαλάκια σε σημεία που γλιστρά.

2. Να έχει ένα άνετο σημείο ξεκούρασης, εύκολα προσβάσιμο. Υπάρχουν επίσης ειδικά ανατομικά 

    κρεβάτια που βοηθάνε στο να κοιμάται και να χαλαρώνει καλύτερα. 

3. Να περιορίσουμε την ανάγκη για επαναλαμβανόμενα άλματα από και προς ψηλά έπιπλα.

    Μπορούμε να τον βοηθήσουμε με ειδικά σκαλοπάτια για σκύλους ή με μικρές ράμπες., αν φυσικά 

     είναι σε θέση να τα χρησιμοποιεί.

4. Να οργανώσουμε τις διαδρομές του στο σπίτι έτσι ώστε να κινείται με μεγαλύτερη ασφάλεια.

5. Να προσαρμόσουμε τις βόλτες στις δυνατότητες του με βάση τις οδηγίες του κτηνιάτρου.

Αν δυσκολεύεται να ανέβει σκάλες ή να μπει στο αυτοκίνητο ,δε τον πιέζουμε να το κάνει μόνος του.

Αναζητάμε λύσεις που ταιριάζουν στο μέγεθος του και την κατάσταση του.

Και κάτι ακόμη :  Η άνεση δε σημαίνει ακινησία !Όταν υπάρχει πρόβλημα στις αρθρώσεις , η κατάλληλη κίνηση παραμένει συχνά σημαντική, αλλά το πρόγραμμα της προσαρμόζεται στις ανάγκες του σκύλου.

Η πρόληψη είναι καθημερινή φροντίδα , όχι μια υπόσχεση !

Δε μπορούμε να ελέγξουμε τα πάντα.

Δε μπορούμε να αλλάξουμε την κληρονομικότητα , να εξαλείψουμε κάθε κίνδυνο τραυματισμού 

ή να εγγυηθούμε ότι ο σκύλος μας δε θα αντιμετωπίσει ποτέ κάποιο πρόβλημα στις αρθρώσεις του.

Μπορούμε όμως να κάνουμε πολλά ουσιαστικά πράγματα.

Να φροντίζουμε το βάρος του, να δώσουμε σημασία στην ανάπτυξη του, να  του παρέχουμε κατάλληλη και ισορροπημένη διατροφή. Να  παρατηρούμε τις αλλαγές στη συμπεριφορά του, να συνεργαζόμαστε με τον κτηνίατρο μας και να μην αγνοούμε σημάδια δυσφορίας.

Κυρίως μπορούμε να θυμόμαστε ότι η υγεία δεν αφορά μόνο την απουσία μιας ασθένειας .

Αφορά και τη δυνατότητα του σκύλου μας να απολαμβάνει την καθημερινότητα του με όσο το δυνατόν μεγαλύτερη άνεση.

Γιατί δε φροντίζουμε την κινητικότητα του σκύλου μας μόνο όταν δυσκολεύεται να κινηθεί.

Τη φοντίζουμε καθημερινά με μικρές επιλογές που υποστηρίζουν την υγεία, την άνεση, και την ευζωία του.

Και ίσως αυτό είναι η πιο ουσιαστική  μορφή πρόληψης  ,να μαθαίνουμε ,να παρατηρούμε ,

να κατανοούμε και να φροντίζουμε, πριν η ανάγκη γίνει εμφανής.

Γιατί αγάπη δεν είναι μόνο όσα νιώθουμε για το σκύλο μας 

Είναι και όσα μαθαίνουμε για να του προσφέρουμε μια καλύτερη ζωή !

Λία Αγγελοπούλου.

  Dog side stories

Το περιεχόμενο του άρθρου ανήκει στο Dog side stories.Απαγορεύεται ρητά η μερική ή ολική αντιγραφή, αναδημοσίευση ή διανομή του παρόντος κειμένου, χωρίς προηγούμενη άδεια ή αναφορά ενεργού συνδέσμου προς το Dog side stories !

Πριν εκπαιδεύσουμε το σκύλο μας , πρέπει να εκπαιδευτούμε και εμείς !

 

Όταν αποφασίζουμε να φέρουμε έναν σκύλο στη ζωή μας, μια από τις πρώτες σκέψεις που κάνουμε είναι η εκπαίδευσή του. Αγοράζουμε οδηγούς, βλέπουμε βίντεο και αναζητούμε τις καλύτερες μεθόδους για να του μάθουμε το «κάτσε», το «μείνε» ή να μην τραβάει το λουρί στη βόλτα.

Ωστόσο, η μεγαλύτερη αλήθεια της συμπεριφοράς των σκύλων ,κρύβεται σε μια φράση που κάθε κηδεμόνας πρέπει να εμπεδώσει: η εκπαίδευση του σκύλου ξεκινάει πάντα από την εκπαίδευση του ίδιου του κηδεμόνα.

Οι σκύλοι δεν γεννιούνται γνωρίζοντας την ανθρώπινη γλώσσα, ούτε τους κανόνες μιας σύγχρονης κοινωνίας. Είναι, όμως, κορυφαίοι αναγνώστες της δικής μας ενέργειας, της γλώσσας του σώματός μας και των συναισθημάτων μας.

Όταν ένας σκύλος παρουσιάζει προβληματική συμπεριφορά, στην πλειονότητα των περιπτώσεων πρόκειται για καθρέφτισμα της δικής μας ασυνέπειας, του άγχους ή της έλλειψης καθαρών ορίων.

Γιατί πολλές φορές περιμένουμε από το σκύλο μας να καταλάβει τι θέλουμε, χωρίς πρώτα να έχουμε μάθει πως να το εξηγήσουμε.

Δεν είναι μόνο ο σκύλος που μαθαίνει !

Όταν αποφασίζουμε να εκπαιδεύσουμε το σκύλο μας συνήθως σκεφτόμαστε τι πρέπει να μάθει εκείνος,

να έρχεται όταν τον καλούμε, να περιμένει, να περπατάει μαζί μας λ΄π.

Όμως υπάρχει μια ερώτηση που αξίζει να κάνουμε στον εαυτό μας.

Εγώ ξέρω πώς να του το μάθω ;

Γιατί η εκπαίδευση δεν είναι μονόλογος

Είναι επικοινωνία μεταξύ δύο διαφορετικών ειδών που προσπαθούν να καταλάβουν ο ένας τον άλλο.

Υπάρχει όμως ένα μικρό, γλυκό μυστικό που συχνά ξεχνάμε: Οι σκύλοι δεν χρειάζονται έναν στρατιωτικό εκπαιδευτή, αλλά έναν ήρεμο, συνεπή και ενημερωμένο κηδεμόνα. Με απλά λόγια, πριν στρωθεί στο διάβασμα ο σκύλος μας, πρέπει να κάτσουμε εμείς στα θρανία!

Για να γίνουμε λοιπόν οι καθοδηγητές του σκύλου μας ,οφείλουμε να εκπαιδεύσουμε τον εαυτό μας σε μερικά βασικά πράγματα.

1. Να μπούμε στη φιλοσοφία της θετικής ενίσχυσης.

Η σύγχρονη επιστήμη της συμπεριφοράς των σκύλων έχει αφήσει οριστικά πίσω της τις ξεπερασμένες θεωρίες περί κυριαρχίας και αρχηγού της αγέλης. Οφείλουμε να εκπαιδευτούμε στη θετική ενίσχυση: τη μέθοδο που βασίζεται στην επιβράβευση της επιθυμητής συμπεριφοράς (με λιχουδιές, χάδια ή παιχνίδι) και στην αγνόηση ή τη διαχείριση της λανθασμένης. Οι φωνές και η τιμωρία δεν εκπαιδεύουν· απλώς προκαλούν φόβο, καταστρέφουν την εμπιστοσύνη και συχνά οδηγούν σε φοβίες ή επιθετικότητα.

Πρέπει λοιπόν να μάθουμε να επιβραβεύουμε αυτό που θέλουμε να βλέπουμε.

Πολύ συχνά προσέχουμε στο σκύλο μας περισσότερο όταν κάνει κάτι που δε μας αρέσει.

Όταν όμως είναι ήρεμος ,περιμένει, μας κοιτάζει, επιστρέφει κοντά μας ή επιλέγει μόνος του μια συμπεριφορά που μας αρέσει ,μπορεί να μη του δώσουμε καμία σημασία. Κι όμως...

Αυτές είναι οι στιγμές που αξίζει να παρατηρούμε και να ενισχύουμε. Για να μάθουμε να εκπαιδεύομε το σκύλο μας , πρέπει να μάθουμε να βλέπουμε τις σωστές στιγμές.

2.Πρώτα πρέπει να μάθουμε να παρατηρούμε.

Ο σκύλος μας επικοινωνεί συνεχώς.

Με τη στάση του σώματος του , το βλέμμα του, τα αυτιά του, την ουρά του, την κίνηση του, την απόσταση που επιλέγει να κρατήσει, αλλά και με τον τρόπο που αντιδρά σε διάφορες καταστάσεις.

Αν δεν παρατηρούμε μπορεί να ζητάμε κάτι από εκείνον χωρίς να καταλαβαίνουμε ότι δυσκολεύεται.

φοβάται, ενθουσιάζεται ή απλώς δεν έχει καταλάβει τι περιμένουμε.

Πριν λοιπόν διορθώσουμε μια συμπεριφορά ,αξίζει να προσπαθήσουμε να τον καταλάβουμε.

3.Να μάθουμε να ελέγχουμε τη γλώσσα του σώματος και τον τόνο της φωνής μας.

Οι σκύλοι αντιλαμβάνονται περισσότερο το πώς λέμε κάτι, παρά το τι λέμε.

Αν δίνουμε μια εντολή με φωνή γεμάτη νευρικότητα ή αν το σώμα μας είναι σφιγμένο από το στρες,

ο σκύλος θα εισπράξει αυτή την αρνητική ενέργεια και θα αντιδράσει με ανασφάλεια.

Πριν ξεκινήσουμε οποιοδήποτε μάθημα, πρέπει να μάθουμε να είμαστε ήρεμοι, σταθεροί και να εκπέμπουμε αυτοπεποίθηση. Αν είχαμε μια δύσκολη μέρα στη δουλειά, είναι προτιμότερο να αναβάλουμε την προπόνηση για την επόμενη ημέρα.

4,Να ακολουθούμε την τέχνη της απόλυτη; συνέπειας.

Ένας σκύλος χρειάζεται κανόνες για να νιώθει ασφαλής. Αν του επιτρέπουμε να ανεβαίνει στον καναπέ όταν είμαστε μόνοι μας, αλλά του φωνάζουμε όταν το κάνει μπροστά σε καλεσμένους, ο σκύλος μπερδεύεται. Η εκπαίδευση απαιτεί από εμάς (και από όλα τα μέλη του σπιτιού) να συμφωνήσουμε σε κοινούς κανόνες και στις ίδιες ακριβώς λέξεις-κλειδιά.

Η συνέπεια χτίζει τη ρουτίνα, και η ρουτίνα φέρνει την ηρεμία.

Ο σκύλος μας δε μπορεί να γνωρίζει τι σκεφτόμαστε. Χρειάζεται συνέπεια και καθαρά μηνύματα.

Δε χρειάζεται λοιπόν να είμαστε τέλειοι, αλλά να είμαστε ξεκάθαροι και κατανοητοί.

5.Να διαχειριζόμαστε σωστά το χρόνο και τις προσδοκίες μας.

Η προσοχή ενός σκύλου, ιδιαίτερα αν πρόκειται για κουτάβι, είναι περιορισμένη.

Πρέπει να μάθουμε να σπάμε την εκπαίδευση σε σύντομα, ευχάριστα «σφηνάκια» των 5-10 λεπτών μέσα στην ημέρα, αντί για εξαντλητικά ωριαία μαθήματα. Παράλληλα, οφείλουμε να κατανοήσουμε τη σταδιακή εξέλιξη: δεν ζητάμε από τον σκύλο να μας ακούσει σε ένα γεμάτο πάρκο, αν πρώτα δεν έχει μάθει να μας ακούει στο ήσυχο περιβάλλον του σαλονιού μας.

Πρέπει να μάθουμε να μην περιμένουμε περισσότερα απ΄όσα μπορεί να μας δώσει.

Μερικές φορές πχ. ζητάμε από το σκύλο μας κάτι δύσκολο σε μια στιγμή που όλα γύρω του είναι γεμάτα περισπασμούς. Τον καλούμε ενώ τρέχει κάτι συναρπαστικό απέναντι του.

Του ζητάμε να μείνει ήρεμος ενώ είναι υπερβολικά ενθουσιασμένος.

Περιμένουμε να εκτελέσει μια συμπεριφορά σε ένα περιβάλλον που δε την έχει εξασκήσει ποτέ.

Και μετά λέμε... δε με ακούει. Ίσως όμως η σωστή ερώτηση να είναι :

Του έχω μάθει πραγματικά αυτό που ζητάω, στις συγκεκριμένες συνθήκες;

Αυτό αλλάζει εντελώς τον τρόπο που βλέπουμε την εκπαίδευση.

6.Να έχουμε υπομονή και ενσυναίσθηση.

Η μάθηση δεν είναι μια ευθεία γραμμή· έχει σκαμπανεβάσματα. Θα υπάρξουν μέρες που ο σκύλος μας θα μοιάζει να έχει ξεχάσει τα πάντα. Εκεί είναι που δοκιμάζεται η δική μας εκπαίδευση.

Η υπομονή να επαναλάβουμε, η ψυχραιμία να μην θυμώσουμε και η ικανότητα να μπούμε για λίγο στη θέση του σκύλου, είναι τα στοιχεία που ξεχωρίζουν έναν σωστό κηδεμόνα.

Ο σκύλος είναι ο δάσκαλος μας !

Στο τέλος της ημέρας, αν κοιτάξουμε προσεκτικά, θα συνειδητοποιήσουμε κάτι μαγικό: στην πραγματικότητα, ο σκύλος μας είναι ο δάσκαλός μας.

Παρατηρώντας τον καλά και ακολουθώντας το ρυθμό του, μαθαίνουμε από εκείνον πώς να τον εκπαιδεύσουμε καλύτερα,

Ξεκινάμε πιστεύοντας ότι θα μάθουμε το σκύλο μας να συμπεριφέρεται πιο σωστά.

Και στην πορεία μαθαίνουμε εμείς να ακούμε, να παρατηρούμε, να περιμένουμε, να είμαστε συνεπείς, να επικοινωνούμε καλύτερα, να αναγνωρίζουμε τα λάθη μας , να προσαρμοζόμαστε.

Μέσα από την καθημερινή συμβίωση μαζί του, ο σκύλος μας μας παραδίδει τα πιο σπουδαία μαθήματα ζωής. Μας διδάσκει τι σημαίνει να ζεις ολοκληρωτικά στο «εδώ και τώρα», χωρίς να κουβαλάς τα βάρη του χθες ή το άγχος του αύριο. Μας μαθαίνει την αληθινή υπομονή, την ενσυναίσθηση, την ψυχραιμία στις δυσκολίες και πάνω από όλα, την έννοια της αγάπης χωρίς όρους. Κάθε φορά που προσπαθούμε να του μάθουμε κάτι, εκείνος μας δείχνει πώς να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι.

Τελικά εκπαιδευτής και μαθητής δεν είναι πάντα τόσο ξεκάθαροι οι ρόλοι.

Γιατί μέσα στη σχέση ανθρώπου και σκύλου , μαθαίνουν και οι δύο.

Όταν ζητάμε τη βοήθεια ενός θετικού εκπαιδευτή, δεν το κάνουμε για να φτιάξει ή να διορθώσει τον σκύλο μας . Το κάνουμε για να μάθει σε εμάς τους ίδιους πώς να γίνουμε οι μεταφραστές του κόσμου του. Η εκπαίδευση ενός σκύλου είναι ένα υπέροχο ταξίδι αυτοβελτίωσης, που μας μαθαίνει να αφήνουμε για λίγο τον εγωισμό μας στην άκρη και να συνδεόμαστε βαθιά με μια άλλη ψυχή.

Και το πιο όμορφο δώρο αυτού του ταξιδιού;

Μια σχέση ζωής, βασισμένη στην αμοιβαία κατανόηση και την απόλυτη εμπιστοσύνη!

Αλλάζοντας τη δική μας συμπεριφορά, ξεκλειδώνουμε τον καλύτερο εαυτό του τετράποδου συντρόφου μας.

Πριν ζητήσουμε λοιπόν από το σκύλο μας να αλλάξει , ας αναρωτηθούμε τι μπορούμε να αλλάξουμε εμείς.

Ίσως η καλύτερη εκπαίδευση να μη ξεκινά με εντολές προς το σκύλο μας.

Ίσως να ξεκινά με εμάς!

Λία Αγγελοπούλου

  Dog side stories

Το περιεχόμενο του άρθρου ανήκει στο Dog side stories.Απαγορεύεται ρητά η μερική ή ολική αντιγραφή, αναδημοσίευση ή διανομή του παρόντος κειμένου, χωρίς προηγούμενη άδεια ή αναφορά ενεργού συνδέσμου προς το Dog side stories !

Γιατί ο σκύλος μου τρώει τόσο γρήγορα ;

 

Μερικοί σκύλοι δεν τρώνε απλώς το φαγητό τους ... το εξαφανίζουν !

Μόλις γεμίσει το μπολ , σκύβουν και μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα το έχουν αδειάσει.

Κι αναρωτιόμαστε γιατί συμβαίνει αυτό, Γιατί βιάζεται τόσο ; Δεν χορταίνει ;

Μήπως πεινάει πολύ ;

Το γρήγορο φαγητό είναι μια συμπεριφορά που μπορεί να έχει διαφορετικές αιτίες.

Και πριν προσπαθήσουμε να την αλλάξουμε , αξίζει πάντα να προσπαθήσουμε να καταλάβουμε γιατί συμβαίνει.

1.Προγονικό ένστικτο.

Οι σκύλοι προέρχονται εξελικτικά από τους λύκους.Στην άγρια φύση το κυνήγι δεν ήταν καθημερινή εγγύηση. Όταν λοιπόν η αγέλη έπιανε ένα θήραμα ,ο νόμος ήταν να φάνε όσο πιο γρήγορα για να μη πάρει το φαγητό ο ανώτερος σε ιεραρχία ή κάποιος άλλος θηρευτής. Αυτό το ένστικτο ανταγωνιστικότητας στην τροφή , παραμένει ενεργό σε πολλούς κατοικίδιους σκύλους μέχρι σήμερα.

2.Παρελθόν σε καταφύγιο ή αδέσποτη ζωή.

Σκύλοι που έχουν ζήσει καιρό σε καταφύγια ή στο δρόμο σε συνθήκες πείνας, έχουν βιώσει μεγάλο ανταγωνισμό για την επιβίωση. Ακόμα λοιπόν κι όταν βρεθούν σε ασφαλές σπίτι ,ο εγκέφαλος τους λειτουργεί σε κατάσταση επιβίωσης την ώρα του φαγητού καθώς πιστεύουν ότι το επόμενο γεύμα δεν είναι δεδομένο.

3.Ενστικτο ανταγωνισμού και κτητικότητα.

Αν ένας σκύλος έχει συνηθίσει να τρώει κοντά σε άλλα ζώα ή έχει βιώσει ανταγωνισμό γύρω από το φαγητό  ακόμα και ως κουτάβι, μπορεί να έχει μάθει να καταναλώνει το γεύμα του πολύ γρήγορα.

Ακόμη κι αν τώρα στη ζωή του δεν υπάρχει πραγματικός ανταγωνισμός , η συνήθεια μπορεί να παραμένει. Γι΄αυτό είναι σημαντικό να παρατηρούμε το περιβάλλον στο οποίο τρώει.

Τρώει ήρεμα; Κοιτάζει γύρω του; Ανησυχεί όταν πλησιάζει κάποιος; Τρώει ακόμα πιο γρήγορα αν υπάρχουν άλλα ζώα κοντά;

Μερικές φορές η απάντηση δε βρίσκεται στο μπολ , αλλά σε όσα συμβαίνουν γύρω από αυτό.

4.Μια  βλαβερή ... συνήθεια.

Ο σκύλος μαθαίνει μέσα από την επανάληψη.

Αν έχει συνηθίσει να καταναλώνει γρήγορα το φαγητό του. αυτή μπορεί να έχει γίνει ο φυσιολογικός τρόπος με τον οποίο τρώει. Γι΄αυτό πριν τον χαρακτηρίσουμε λαίμαργο ,είναι πιο χρήσιμο να αναρωτηθούμε :  Τι έχει μάθει να κάνει κάθε φορά που έρχεται το φαγητό ;

Αυτή η μικρή αλλαγή στον τρόπο που κοιτάμε τη συμπεριφορά , μπορεί να μας βοηθήσει να βρούμε και την καλύτερη λύση.

5.Μεγάλη αγάπη για το φαγητό !

Υπάρχουν σκύλοι που είναι πραγματικά ενθουσιασμένοι όταν έρχεται η ώρα του γεύματος.

Η μυρωδιά, η γεύση, η προσμονή του φαγητού μπορούν να τους κλάνουν να τρώνε με μεγάλη ταχύτητα.Δε σημαίνει απαραίτητα ότι έχουν κάποιο πρόβλημα.

Για κάποιους σκύλους απλώς...το φαγητό είναι πολύ σημαντικό γεγονός της ημέρας.

Ωστόσο ο κίνδυνος από την γρήγορη σίτηση παραμένει !

6.Ιατρικοί λόγοι.

Η λαίμαργη συμπεριφορά δεν είναι πάντα τόσο αθώα , ούτε είναι πάντα θέμα συμπεριφοράς.

Ιδιαίτερα αν ξεκίνησε ξαφνικά μπορεί να οφείλεται ακόμα και σε κάποιο ιατρικό πρόβλημα όπως ;

α. Σκουλήκια του εντέρου - ενδοπαράσιτα.

     Παράσιτα όπως οι ταινίες ή οι ασκαρίδες εγκαθίστανται στο πεπτικό σύστημα και "κλέβουν"

τα θρεπτικά συστατικά από την τροφή πριν προλάβει να τα απορροφήσει ο οργανισμός του σκύλου.

Ο σκύλος πεινάει μόνιμα και τρώει μανιωδώς.

β. Σύνδρομο Cushing (Υπερφόρτωση Κορτιζόλης):

Μια ορμονική διαταραχή που προκαλεί, μεταξύ άλλων, ακραία πολυφαγία (έντονη και συνεχή πείνα)

γ. Δυσαπορρόφηση θρεπτικών συστατικών / Κακή Διατροφή:

Αν η τροφή του σκύλου είναι χαμηλής ποιότητας και χωρίς ποιοτική πρωτείνη , ο σκύλος δεν

χορταίνει πραγματικά, με αποτέλεσμα να ορμάει στο φαγητό.

Κίνδυνοι για την υγεία.

Το γρήγορο φαγητό δεν είναι απλώς μια αστεία συνήθεια.

α. Κακή πέψη και αέρια.

Η τροφή που δεν έχει διασπαστεί σωστά στο στόμα , προκαλεί αναγωγές, δυσπεφία , τυμπανισμό και αέρια.

β.Αναγωγή και Εμετός.

Το στομάχι δέχεται απότομα μεγάλο όγκο μη μασημένης τροφής, αδυνατεί να τη διαχειριστεί και την αποβάλλει σχεδόν αμέσως (συχνά ο σκύλος προσπαθεί να ξαναφάει τον εμετό του, λόγω του ίδιου ενστίκτου).

γ. Πνιγμός και ξένα σώματα.

Η έλλειψη μάσησης σημαίνει ότι μεγάλες κροκέτες ή κομμάτια τροφής μπορούν να κολλήσουν στον οισοφάγο ή στην τραχεία, προκαλώντας ασφυξία. 

δ. Γαστρική Διάταση και Συστροφή Στομάχου (GDV) .

Καθώς ο σκύλος καταπίνει γρήγορα, καταπίνει και τεράστιες ποσότητες αέρα (αεροφαγία). Το στομάχι γεμίζει αέρια, πρήζεται και μπορεί να περιστραφεί γύρω από τον εαυτό του. Αυτό κόβει την παροχή αίματος και είναι θανάσιμη επείγουσα κατάσταση που απαιτεί άμεσο χειρουργείο.

Κάποιες φυλές είναι περισσότερο επιρρεπής για το λόγο αυτό χρειάζεται πολύ μεγάλη προσοχή .

Δεν είναι τυχαίο ότι οι σκύλοι που καταναλώνουν γρήγορα το φαγητό τους ,παρουσιάζουν ευαισθησία στο πεπτικό σύστημα ή συχνές δυσπεψίες.

Αν πάλι το γρήγορο φαγητό είναι καινούρια συμπεριφορά ,αν συνοδεύεται από άλλα συμπτώματα ή αν μας ανησυχεί ,δεν προσπαθούμε απλά να το διορθώσουμε μόνοι μας ,αλλά μιλάμε άμεσα με τον κτηνίατρο μας !

Πως μπορούμε να βοηθήσουμε το σκύλο μας να τρώει πιο αργά ;

Αν ο σκύλος μας τρώει τόσο γρήγορα ώστε να καταπίνει σχεδόν αμάσητη την τροφή του ή να παρουσιάζει δυσφορία μετά το γεύμα , μπορούμε να δοκιμάσουμε τρόπους που κάνουν το φαγητό πιο αργό και πιο ενδιαφέρον.

1.slow feeder. (Μπολ αργής σίτισης )

Μπολ με ανάγλυφα σχέδια (λαβύρινθους) που διαχωρίζουν την τροφή. Ο σκύλος πρέπει να χρησιμοποιήσει τη γλώσσα του για να πιάσει κάθε κροκέτα, μετατρέποντας ένα γεύμα των 30 δευτερολέπτων σε διαδικασία 5-10 λεπτών. Είναι μπολ σχεδιασμένο έτσι ώστε να μη μπορεί να πάρει μεγάλες ποσότητες με μια κίνηση. Μπορεί να τον βοηθήσει να επιβραδύνει.

2.Παιγνίδια δραστηριότητας και όσφρησης.

Η τροφή μπορεί να γίνει μέρος μιας μικρής δραστηριότητας αναζήτησης.

Έτσι το γεύμα δεν είναι μόνο τρώω, αλλά ψάχνω, εξερευνώ και σκέφτομαι.

3. Περισσότερα και μικρότερα γεύματα.

Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να βοηθήσει η τροφή να μοιράζεται σε περισσότερες μικρές δόσεις ,

αντί να προσφέρεται όλη μαζί ή σε δυο μεγάλα γεύματα.

Επίσης μέρος της τροφής μπορεί να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της μέρας ως επιβράβευση κατά την εκπαίδευση.

4.Χωροχρονικός διαχωρισμός.

Αν υπάρχουν άλλοι σκύλοι ή άλλα ζώα στο σπίτι ,το τάισμα πρέπει να γίνεται σε διαφορετικά δωμάτια και με κλειστές πόρτες ,αν ο σκύλος αναπτύσσει αυτή τη συμπεριφορά.

Ο σκύλος πρέπει να βλέπει και να νιώθει ότι κανείς δε μπορεί να αγγίξει το πιάτο του.

5 Κάτι πολύ σημαντικό...Ήρεμο περιβάλλον !

Η ψυχολογική κατάσταση του σκύλου την ώρα του φαγητού καθορίζει και την ταχύτητα με την οποία καταναλώνει την τροφή του

α .Μειώστε τα ερεθίσματα γύρω από το μπολ:

Αποφύγετε να ταΐζετε τον σκύλο σε σημεία του σπιτιού με μεγάλη κινητικότητα. Επιλέξτε μια ήσυχη γωνιά όπου ο σκύλος δεν θα νιώθει ότι "ενοχλεί" ή ότι "κινδυνεύει" να χάσει το φαγητό του.

β. Απομακρύνετε τα παιδιά και άλλους θορύβους:

Οι φωνές των παιδιών που παίζουν, οι έντονοι ήχοι από την τηλεόραση ή το χτύπημα των σκευών στην κουζίνα αυξάνουν τα επίπεδα κορτιζόλης (ορμόνη του άγχους). Κατά τη διάρκεια του γεύματος, τα παιδιά θα πρέπει να μαθαίνουν να μην πλησιάζουν και να μην χαϊδεύουν τον σκύλο, δίνοντάς του τον απαραίτητο ζωτικό χώρο.

γ. Ηρεμία πριν από το γεύμα:

Αν ο σκύλος είναι υπερδιεγερμένος (π.χ. μόλις γυρίσατε από βόλτα ή παίξατε έντονα), μην του βάλετε αμέσως φαγητό. Περιμένετε 30 λεπτά μέχρι να πέσουν οι παλμοί του και να ηρεμήσει η αναπνοή του. Το να τρώει ένας σκύλος ενώ είναι λαχανιασμένος αυξάνει κατακόρυφα τον κίνδυνο αεροφαγίας, πνιγμού, συστροφής στομάχου κλπ

δ. Καθιερώστε μια σταθερή ρουτίνα:

Οι σκύλοι λατρεύουν την προβλεψιμότητα. Όταν ξέρουν ακριβώς ποια ώρα θα φάνε και ότι η διαδικασία είναι πάντα η ίδια και ασφαλής, το άγχος της επιβίωσης μειώνεται σταδιακά και η συμπεριφορά τους εξομαλύνεται.

ε .Ηρεμήστε εσείς οι ίδιοι ! ( Το άγχος του κηδεμόνα και η μεταφορά του στρες )

Πέρα από τους εξωτερικούς θορύβους, οι σκύλοι είναι εξαιρετικά ευαίσθητοι στην ψυχολογική κατάσταση του κηδεμόνα τους, λειτουργώντας ως καθρέφτες των συναισθημάτων μας. Αν προετοιμάζετε το γεύμα του με βιασύνη ή άγχος ή αν στέκεστε από πάνω του γεμάτοι αγωνία μήπως πνιγεί, ο σκύλος «διαβάζει» αυτή την ένταση ως σήμα κινδύνου στο περιβάλλον. Αυτή η ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα πυροδοτεί το δικό του στρες, με αποτέλεσμα να τρώει ακόμα πιο γρήγορα για να προστατευτεί. Πριν σερβίρετε, μη βιάζεστε.... ακόμα κι αν βιάζεται ο σκύλος σας, κάντε αργές κινήσεις και μόλις ακουμπήσετε το μπολ, απομακρυνθείτε διακριτικά, προσφέροντάς του την ηρεμία και την ασφάλεια που χρειάζεται για να απολαύσει το φαγητό του.

Γιατί μερικές φορές για να αλλάξει μια συμπεριφορά , χρειάζεται να αλλάξουμε πρώτα τις συνθήκες που τη δημιουργούν.

Δεν χρειάζεται να του μάθουμε απλώς να τρώει πιο αργά ...

Ίσως το πιο σημαντικό πράγμα που μπορούμε να κάνουμε είναι να αλλάξουμε την ερώτηση.

Αντί για ( Πώς θα τον κάνω να τρώει πιο αργά ;)

Ας ξεκινήσουμε με (Γιατί βιάζεται να φάει ;)

Γιατί πίσω από κάθε συμπεριφορά υπάρχει μια ιστορία.

Μπορεί να ναι η υπερβολική αγάπη για το φαγητό, μπορεί να είναι μια συνήθεια,

μπορεί ανταγωνισμός, μπορεί να είναι το περιβάλλον, μπορεί να είναι κάτι που έμαθε με το χρόνο κλπ.

Και όταν καταλάβουμε καλύτερα την αιτία ,μπορούμε να επιλέξουμε τον κατάλληλο τρόπο για να τον βοηθήσουμε.

Πριν διορθώσουμε αυτό που βλέπουμε ,χρειάζεται πρώτα να το καταλάβουμε.

Γιατί αυτή είναι και η ουσία της σχέσης μας με το σκύλο μας !

Το να τρώει ένας σκύλος γρήγορα δεν είναι απλώς μια κακή συνήθεια ή μια χαριτωμένη ιδιοτροπία.

Ως κηδεμόνες, το πιάτο του φαγητού είναι ένα από τα σημαντικότερα εργαλεία που έχουμε για να του προσφέρουμε ασφάλεια και ποιότητα ζωής.

Μετατρέποντας την ώρα του γεύματος από μια αγωνιώδη κούρσα ταχύτητας σε μια ήρεμη, ασφαλή και πνευματικά δημιουργική διαδικασία, δεν προστατεύουμε μόνο την υγεία του από σοβαρούς κινδύνους . Του δείχνουμε, στην πράξη, ότι στον δικό μας κόσμο δεν χρειάζεται πια να παλεύει για να επιβιώσει.

Το επόμενο γεύμα του θα είναι πάντα εκεί, στην ώρα του, και θα τον περιμένει σε ένα περιβάλλον γεμάτο αγάπη και ηρεμία.

Παρατηρήστε τον σκύλο σας, επενδύστε στα σωστά εργαλεία και αν χρειαστεί, συμβουλευτείτε τον κτηνίατρό σας.

Η υγεία και η μακροζωία του πιστότερου φίλου σας ξεκινούν, κυριολεκτικά, από το μπολ του.

Λία Αγγελοπούλου

  Dog side stories

Το περιεχόμενο του άρθρου ανήκει στο Dog side stories.Απαγορεύεται ρητά η μερική ή ολική αντιγραφή, αναδημοσίευση ή διανομή του παρόντος κειμένου, χωρίς προηγούμενη άδεια ή αναφορά ενεργού συνδέσμου προς το Dog side stories !

Ο σκύλος μας μαθαίνει συνέχεια και όχι μόνο την ώρα της εκπαίδευσης.

 Πολλές φορές φορές όταν ακούμε τη λέξη εκπαίδευση  φανταζόμαστε το σκύλο που κάθεται μπροστά μας και περιμένει να ακούσει μια εντολή.

Όμως η πραγματική εκπαίδευση δεν περιορίζεται σε λίγα λεπτά τη μέρα.

Ο σκύλος μας μαθαίνει συνεχώς !

Μαθαίνει από εμάς , από το περιβάλλον του, από τις αντιδράσεις μας, από αυτά που επιβραβεύουμε ,

ακόμα και χωρίς να το καταλαβαίνουμε.

Κάθε μέρα του δίνουμε μικρά μηνύματα για το τι λειτουργεί και τι όχι.

Οι καθημερινές μας αντιδράσεις είναι μέρος της εκπαίδευσης.

Ο σκύλος παρατηρεί τη συμπεριφορά μας.

Αν  μια συγκεκριμένη συμπεριφορά του φέρνει αυτό που θέλει , την προσοχή μας , παιγνίδι, χάδι, λιχουδιά, πρόσβαση σε κάτι ενδιαφέρον ή κάποια άλλη ανταμοιβή ,είναι πιθανότερο να την επαναλάβει.

Και εδώ βρίσκεται κάτι πολύ σημαντικό.

Μπορεί να εκπαιδεύσουμε το σκύλο μας χωρίς να έχουμε σκοπό να τον εκπαιδεύσουμε.

Για παράδειγμα, αν κάθε φορά που γαβγίζει για να του δώσουμε προσοχή, τελικά ασχολούμαστε μαζί 

τοο, μπορεί να μάθει ότι το γάβγισμα είναι ένας αποτελεσματικός τρόπος να μας καλέσει.

Αντίστοιχα όταν επιβραβεύουμε μια ήρεμη συμπεριφορά , όταν του δείχνουμε με συνέπεια τι θέλουμε από εκείνον και όταν ανταποκρινόμαστε σωστά στις ανάγκες του , του κάνουμε πιο εύκολο να καταλάβει ποια συμπεριφορά θέλουμε να επαναλάβει.

Όταν δεν ασχολούμαστε πάλι μαθαίνει.

Αυτό είναι ίσως το πιο ενδιαφέρον κομμάτι.

Το ότι δεν κάνουμε εκπαίδευση δε σημαίνει ότι ο σκύλος σταματάει να μαθαίνει.

Αν μια συμπεριφορά επαναλαμβάνεται καθημερινά χωρίς να υπάρχει κάποια καθοδήγηση, μπορεί να γίνει συνήθεια.

Ο σκύλος δοκιμάζει. ( Αν κάνω αυτό τι συμβαίνει ; )

Και μέσα από την καθημερινή εμπειρία  παίρνει την απάντηση του.

Έτσι όταν δεν του δείχνουμε τι θέλουμε , όταν αντιδράμε διαφορετικά κάθε φορά ή όταν αθελά μας ενισχύουμε μια συμπεριφορά που δεν επιθυμούμε , μπορεί να τον διδάσκουμε ακριβώς αυτό που δεν θέλουμε να μάθει.

Δε χρειάζεται να είμαστε τέλειοι. Χρειάζεται να είμαστε ξεκάθαροι.

Δε μπορούμε να ελέγχουμε κάθε δευτερόλεπτο της ημέρας ,ούτε να μετατρέψουμε τη ζωή μας σε ένα ατελείωτο μάθημα εκπαίδευσης.

Αυτό που μπορούμε όμως να κάνουμε ,είναι να προσπαθούμε να είμαστε όσο γίνεται πιο συνεπείς 

και κατανοητοί 

Να παρατηρούμε το σκύλο μας .

Να προσπαθούμε να καταλαβαίνουμε τι μας λέει με τη συμπεριφορά του.

Να μην περιμένουμε από εκείνον να καταλάβει κάτι που εμείς δεν του έχουμε εξηγήσει με τρόπο που μπορεί να αντιληφθεί.

Και κυρίως να θυμόμαστε ότι η επικοινωνία είναι αμφίδρομη.

Δεν μαθαίνει μόνο ο σκύλος από εμάς ,αλλά και εμείς από εκείνον.

Η εκπαίδευση βρίσκεται μέσα στην καθημερινότητα.

Στον τρόπο που πηγαίνουμε βόλτα, στο τρόπο που του δίνουμε  φαγητό ,στον τρόπο που παίζουμε.

Στην πόρτα όταν χτυπάει το κουδούνι, στο πως μας περιμένει να γυρίσουμε απ΄έξω.

Στην υποδοχή μας όταν επιστρέφουμε σπίτι.

Στον τρόπο που αντιδράμε όταν κάνει κάτι που δεν μας αρέσει.

Στον τρόπο που του δείχνουμε ότι μια άλλη συμπεριφορά είναι καλύτερη επιλογή.

Ακόμα και στον τρόπο που αντιδράμε εμείς σε διάφορα εξωτερικά ερεθίσματα, καθώς ο σκύλος μας παρατηρεί σε όλα και μας αντιγράφει.

Όλες αυτές οι μικρές στιγμές προσθέτουν εμπειρίες.

Αποτελούν μαθήματα !

Και οι εμπειρίες αυτές διαμορφώνουν τη συμπεριφορά του !

Οι επαναλαμβανόμενες συμπεριφορές γίνονται μαθήματα.

Ο σκύλος μαθαίνει απ΄όσα συμβαίνουν ξανά και ξανά στην καθημερινότητα του.

Μια μεμονομένη αντίδραση μπορεί να να μην έχει ιδιαίτερη σημασία.

Όταν όμως ένας συγκεκριμένος τρόπος συμπεριφοράς επαναλαμβάνεται και κάθε φορά ακολουθεί κάτι που ο σκύλος βρίσκει σημαντικό , τότε μπορεί να γίνει πιο σταθερό κομμάτι της συμπεριφοράς του.

Γι΄αυτό αξίζει να κοιτάμε όχι μόνο τι κάνει ο σκύλος μας ,αλλά και τι συμβαίνει αμέσως μετά.

Αν για παράδειγμα  κάθε φορά που ζητά κάτι με ένα συγκεκριμένο τρόπο ,τελικά παίρνει την προσοχή μας , μαθαίνει ότι αυτός ο τρόπος λειτουργεί .

Αν κάθε φορά που ηρεμεί , περιμένει ή συνεργάζεται παίρνει κάτι θετικό , μαθαίνει επίσης ότι αυτές οι συμπεριφορές έχουν αποτέλεσμα.

Η επανάληψη είναι ένας πολύ δυνατός δάσκαλος.

Και εδώ βρίσκεται ένα από τα πιο συχνά λάθη μας : Μπορεί να λέμε ότι δε θέλουμε μια συμπεριφορά ,

αλλά ταυτόχρονα χωρίς να το καταλαβαίνουμε , να της δίνουμε λόγο να επαναληφθεί.

Δεν χρειάζεται λοιπόν να αναρωτιόμαστε μόνο γιατί το κάνει αυτό ;

Αλλά και ... τι έχει μάθει μέχρι τώρα από αυτό που συμβαίνει κάθε φορά που το κάνει;

Ο σκύλος μας λοιπόν δε μαθαίνει μόνο από αυτό που του λέμε.

Μαθαίνει κι από αυτά που επαναλαμβάνουμε μαζί του.

Δεν εκπαιδεύουμε το σκύλο μας μόνο όταν αποφασίσουμε να τον εκπαιδεύσουμε.

Τον εκπαιδεύουμε μέσα από τον τρόπο που ζούμε μαζί του.
Γι αυτό αξίζει να αναρωτιόμαστε όχι μόνο ( τι πρέπει να μάθει ο σκύλος μου :)

αλλά και τι ( του μαθαίνω εγώ με τη δική μου συμπεριφορά, ).

Γιατί ο σκύλος μας είναι υπέροχος παρατηρητής.

Και κάθε μέρα με κάθε μικρή αλληλεπίδραση , μαθαίνει κάτι από μας.

Αυτός είναι ο λόγος που όλη μας η συμπεριφορά είναι που έχει σημασία !

Από εμάς εξαρτάται αν όλα όσα μάθει είναι σωστά ή λάθος.

Το κλειδί βρίσκεται στις μικρές στιγμές ,στις καθημερινές αντιδράσεις, στην επαναλαμβανόμενη σωστή στάση μας και τη συνέπεια μας.

Γιατί όλα αυτά μαζί οδηγούν στην καλύτερη  και σωστότερη επικοινωνία .

Κι η αληθινή επικοινωνία είναι στην πραγματικότητα ο δρόμος για την καλύτερη εκπαίδευση !

Λία Αγγελοπούλου  

                                                                                                  Dog side stories

Το περιεχόμενο του άρθρου ανήκει στο Dog side stories.Απαγορεύεται ρητά η μερική ή ολική αντιγραφή, αναδημοσίευση ή διανομή του παρόντος κειμένου, χωρίς προηγούμενη άδεια ή αναφορά ενεργού συνδέσμου προς το Dog side stories !

Φθινόπωρο ! Τι αλλάζει στη ζωή του σκύλου μας !

 

Το καλοκαίρι σιγά σιγά απομακρύνεται , οι ζεστές μέρες μικραίνουν και το φθινόπωρο κάνει δειλά την εμφάνιση του .

Η θερμοκρασία αλλάζει, οι βόλτες μπορούν να γίνουν διαφορετικές , οι μυρωδιές στη φύση πολλαπλασιάζονται και η ανάγκη να προσαρμοστούμε ξανά σε μια νέα εποχή γίνεται σημαντική.

Για μας μπορεί να σημαίνει επιστροφή στη ρουτίνα , σχολεία, δουλειές και διαφορετικό καθημερινό πρόγραμμα.

Για το σκύλο μας όμως σημαίνει και κάτι ακόμη : μια αλλαγή στις συνθήκες της καθημερινής του ζωής

Με την αλλαγή της θερμοκρασίας ,οι βόλτες μπορούν να μεγαλώσουν.

Μετά τη ζέστη του καλοκαιριού ,οι πιο δροσερές φθινοπωρινές μέρες , είναι συχνά μια ευκαιρία για περισσότερη κίνηση και εξερεύνηση.

Οι βόλτες μπορούν να γίνουν πιο άνετες , ιδιαίτερα τις ώρες που το καλοκαίρι αποφεύγαμε λόγω υψηλής θερμοκρασίας.

Αυτό όμως δε σημαίνει ότι πρέπει ξαφνικά να αυξήσουμε πολύ την άσκηση.

Κάθε σκύλος όπως έχουμε πει έχει το δικό του ρυθμό.

Η ηλικία ,η φυσική κατάσταση ,η υγεία, η φυλή, η προσωπικότητα και οι προτιμήσεις του παίζουν ρόλο στο πόση δραστηριότητα χρειάζεται.

Το φθινόπωρο μας δίνει περισσότερες ευκαιρίες.

Αυτό δε σημαίνει ότι πρέπει να τις χρησιμοποιήσουμε όλες !

Νέες μυρωδιές , νέες εξερευνήσεις !

Το φθινόπωρο αλλάζει και ο κόσμος γύρω από το σκύλο μας.

Το βρεγμένο χώμα, τα πεσμένα φύλλα, τα δέντρα ,το χορτάρι , η βροχή και οι αμέτρητες νέες μυρωδιές 

ξυπνούν τη μύτη  του αγαπημένου μας φίλου και δημιουργούν ένα πραγματικό βιβλίο πληροφοριών για την εξαιρετικά ευαίσθητη όσφρηση του.

Γι΄αυτό μια φθινοπωρινή βόλτα δεν χρειάζεται να είναι απλώς μια διαδρομή από το ένα σημείο στο άλλο.

Αφήστε τον να μυρίσει, να εξερευνήσει και να παρατηρήσει.

Μερικές φορές η πιο όμορφη βόλτα είναι αυτή που δε γίνεται βιαστικά.

Και όταν έρθει η βροχή ;

Το φθινόπωρο φέρνει μαζί του και τις βροχερές μέρες.

Κάποιοι σκύλοι δεν ενοχλούνται καθόλου από τη βροχή και συνεχίζουν χαρούμενοι τη βόλτα τους.

Άλλοι δε την απολαμβάνουν καθόλου !

Δε χρειάζεται να πιέσουμε το σκύλο μας να αγαπήσει κάτι που τον δυσκολεύει.

Μπορούμε να προσαρμόσουμε τη διάρκεια της βόλτας , να επιλέξουμε καλύτερη στιγμή μέσα στη μέρα και όταν επιστρέψουμε , να φροντίσουμε καλά το τρίχωμα και τα πατουσάκια του.

Στις πολύ βροχερές μέρες , μπορούμε να δημιουργήσουμε ευχάριστες δραστηριότητες και μέσα στο σπίτι.

Το τρίχωμα χρειάζεται κι αυτό την προσοχή μας !

Η αλλαγή της εποχής μπορεί να συνοδεύεται από αλλαγές στο τρίχωμα και αυξημένη τριχόπτωση σε πολλούς σκύλους.

Το τακτικό βούρτσισμα βοηθά στην απομάκρυνση των νεκρών τριχών και μας επιτρέπει παράλληλα να 

παρατηρούμε καλύτερα το δέρμα και το τρίχωμα του σκύλου μας.

Μετά από βόλτες σε βρεγμένο ή λασπωμένο έδαφος ,χρειάζεται επίσης να ελέγχουμε τα πατουσάκια και τα σημεία που συγκρατούν υγρασία.

Η φροντίδα δεν είναι μόνο θέμα εμφάνισης.

Είναι ένας ακόμη τρόπος να γνωρίζουμε καλύτερα το σκύλο μας.

Οι εποχικές αλλαγές δε σημαίνουν ότι ξεχνάμε την αντιπαρασιτική προστασία.

Το φθινόπωρο μπορεί να είναι πιο δροσερό , όμως αυτό δε σημαίνει ότι σταματούν αυτόματα όλες οι ανάγκες προστασίας από εξωτερικά και εσωτερικά παράσιτα.

Το πρόγραμμα πρόληψης πρέπει να συνεχίζεται ακριβώς  σύμφωνα με τις οδηγίες του κτηνίατρου μας και τις ανάγκες της περιοχής και του τρόπου ζωής του σκύλου μας.

Η επιστροφή στη ρουτίνα.

Μετά τις διακοπές πολλές οικογένειες επιστρέφουν σε ένα πιο γεμάτο πρόγραμμα.

Αυτό μπορεί να σημαίνει περισσότερες ώρες που ο σκύλος μένει μόνος ή λιγότερο διαθέσιμο χρόνο για δραστηριότητες.

Εδώ χρειάζεται ΄λίγη σκέψη.

Μπορούμε να οργανώσουμε τη μέρα μας έτσι ώστε να υπάρχουν μικρές αλλά ουσιαστικές στιγμές μαζί,

μια όμορφη βόλτα, λίγο παιγνίδι, εξερεύνηση , εκπαίδευση ή απλώς χρόνος παρέα !

Δε μετράει μόνο πόσο χρόνο έχουμε ... μετράει και πως τον χρησιμοποιούμε !

Το φθινόπωρο είναι μια ευκαιρία για διαφορετικές βόλτες.

Μια βόλτα στο πάρκο, ένα μονοπάτι , μια ήρεμη εξερεύνηση στη φύση ή ένα παιγνίδι αναζήτησης ,

μπορούν να κάνουν την καθημερινότητα του ενδιαφέρουσα.

Και δεν χρειάζεται κάθε μέρα να είναι ίδια.

Άλλοτε μπορεί να έχουμε χρόνο για μια μεγάλη βόλτα και άλλοτε μόνο για μια σύντομη έξοδο και λίγο παιγνίδι στο σπίτι.

Αλλάξτε διαδρομές και πηγαίνετε από διαφορετικά στενά ή δρόμους, κάνοντας τη βόλτα σας διαφορετική και με περισσότερο ενδιαφέρον.

Αυτό που έχει σημασία είναι να ακούμε το σκύλο μας και να προσαρμοζόμαστε στις ανάγκες του.

Κάθε εποχή έχει το δικό της ρυθμό.

Ίσως  αυτό είναι και το πιο όμορφο μάθημα που μας δίνει η αλλαγή της εποχής.

Τι καλοκαίρι μπορεί  να έφυγε.

Έρχεται μια νέα εποχή με άλλες θερμοκρασίες ,άλλες μυρωδιές , άλλες εικόνες και άλλες μικρές καθημερινές συνήθειες.

Και μαζί της έρχονται νέες ευκαιρίες να ζήσουμε όμορφα πράγματα με το σκύλο μας.

Μπορεί να αλλάζει ο καιρός , μπορεί να αλλάζει η ρουτίνα μας , μπορεί να αφήνουμε πίσω τις καλοκαιρινές διακοπές...

Αλλά το μαζί συνεχίζεται  !

Και ίσως αυτό είναι το πιο όμορφο πράγμα στο φθινόπωρο.

Να ανακαλύπτουμε ξανά την καθημερινότητα μας , αυτή τη φορά μέσα από τα μάτια και τη 

χαρά του σκύλου μας !

Του πολύτιμου φίλου μας !

Λία Αγγελοπούλου  

                                                                                                  Dog side stories

Το περιεχόμενο του άρθρου ανήκει στο Dog side stories.Απαγορεύεται ρητά η μερική ή ολική αντιγραφή, αναδημοσίευση ή διανομή του παρόντος κειμένου, χωρίς προηγούμενη άδεια ή αναφορά ενεργού συνδέσμου προς το Dog side stories !