Μερικοί σκύλοι δεν τρώνε απλώς το φαγητό τους ... το εξαφανίζουν !
Μόλις γεμίσει το μπολ , σκύβουν και μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα το έχουν αδειάσει.
Κι αναρωτιόμαστε γιατί συμβαίνει αυτό, Γιατί βιάζεται τόσο ; Δεν χορταίνει ;
Μήπως πεινάει πολύ ;
Το γρήγορο φαγητό είναι μια συμπεριφορά που μπορεί να έχει διαφορετικές αιτίες.
Και πριν προσπαθήσουμε να την αλλάξουμε , αξίζει πάντα να προσπαθήσουμε να καταλάβουμε γιατί συμβαίνει.
1.Προγονικό ένστικτο.
Οι σκύλοι προέρχονται εξελικτικά από τους λύκους.Στην άγρια φύση το κυνήγι δεν ήταν καθημερινή εγγύηση. Όταν λοιπόν η αγέλη έπιανε ένα θήραμα ,ο νόμος ήταν να φάνε όσο πιο γρήγορα για να μη πάρει το φαγητό ο ανώτερος σε ιεραρχία ή κάποιος άλλος θηρευτής. Αυτό το ένστικτο ανταγωνιστικότητας στην τροφή , παραμένει ενεργό σε πολλούς κατοικίδιους σκύλους μέχρι σήμερα.
2.Παρελθόν σε καταφύγιο ή αδέσποτη ζωή.
Σκύλοι που έχουν ζήσει καιρό σε καταφύγια ή στο δρόμο σε συνθήκες πείνας, έχουν βιώσει μεγάλο ανταγωνισμό για την επιβίωση. Ακόμα λοιπόν κι όταν βρεθούν σε ασφαλές σπίτι ,ο εγκέφαλος τους λειτουργεί σε κατάσταση επιβίωσης την ώρα του φαγητού καθώς πιστεύουν ότι το επόμενο γεύμα δεν είναι δεδομένο.
3.Ενστικτο ανταγωνισμού και κτητικότητα.
Αν ένας σκύλος έχει συνηθίσει να τρώει κοντά σε άλλα ζώα ή έχει βιώσει ανταγωνισμό γύρω από το φαγητό ακόμα και ως κουτάβι, μπορεί να έχει μάθει να καταναλώνει το γεύμα του πολύ γρήγορα.
Ακόμη κι αν τώρα στη ζωή του δεν υπάρχει πραγματικός ανταγωνισμός , η συνήθεια μπορεί να παραμένει. Γι΄αυτό είναι σημαντικό να παρατηρούμε το περιβάλλον στο οποίο τρώει.
Τρώει ήρεμα; Κοιτάζει γύρω του; Ανησυχεί όταν πλησιάζει κάποιος; Τρώει ακόμα πιο γρήγορα αν υπάρχουν άλλα ζώα κοντά;
Μερικές φορές η απάντηση δε βρίσκεται στο μπολ , αλλά σε όσα συμβαίνουν γύρω από αυτό.
4.Μια βλαβερή ... συνήθεια.
Ο σκύλος μαθαίνει μέσα από την επανάληψη.
Αν έχει συνηθίσει να καταναλώνει γρήγορα το φαγητό του. αυτή μπορεί να έχει γίνει ο φυσιολογικός τρόπος με τον οποίο τρώει. Γι΄αυτό πριν τον χαρακτηρίσουμε λαίμαργο ,είναι πιο χρήσιμο να αναρωτηθούμε : Τι έχει μάθει να κάνει κάθε φορά που έρχεται το φαγητό ;
Αυτή η μικρή αλλαγή στον τρόπο που κοιτάμε τη συμπεριφορά , μπορεί να μας βοηθήσει να βρούμε και την καλύτερη λύση.
5.Μεγάλη αγάπη για το φαγητό !
Υπάρχουν σκύλοι που είναι πραγματικά ενθουσιασμένοι όταν έρχεται η ώρα του γεύματος.
Η μυρωδιά, η γεύση, η προσμονή του φαγητού μπορούν να τους κλάνουν να τρώνε με μεγάλη ταχύτητα.Δε σημαίνει απαραίτητα ότι έχουν κάποιο πρόβλημα.
Για κάποιους σκύλους απλώς...το φαγητό είναι πολύ σημαντικό γεγονός της ημέρας.
Ωστόσο ο κίνδυνος από την γρήγορη σίτηση παραμένει !
6.Ιατρικοί λόγοι.
Η λαίμαργη συμπεριφορά δεν είναι πάντα τόσο αθώα , ούτε είναι πάντα θέμα συμπεριφοράς.
Ιδιαίτερα αν ξεκίνησε ξαφνικά μπορεί να οφείλεται ακόμα και σε κάποιο ιατρικό πρόβλημα όπως ;
α. Σκουλήκια του εντέρου - ενδοπαράσιτα.
Παράσιτα όπως οι ταινίες ή οι ασκαρίδες εγκαθίστανται στο πεπτικό σύστημα και "κλέβουν"
τα θρεπτικά συστατικά από την τροφή πριν προλάβει να τα απορροφήσει ο οργανισμός του σκύλου.
Ο σκύλος πεινάει μόνιμα και τρώει μανιωδώς.
β. Σύνδρομο Cushing (Υπερφόρτωση Κορτιζόλης):
Μια ορμονική διαταραχή που προκαλεί, μεταξύ άλλων, ακραία πολυφαγία (έντονη και συνεχή πείνα)
γ. Δυσαπορρόφηση θρεπτικών συστατικών / Κακή Διατροφή:
Αν η τροφή του σκύλου είναι χαμηλής ποιότητας και χωρίς ποιοτική πρωτείνη , ο σκύλος δεν
χορταίνει πραγματικά, με αποτέλεσμα να ορμάει στο φαγητό.
Κίνδυνοι για την υγεία.
Το γρήγορο φαγητό δεν είναι απλώς μια αστεία συνήθεια.
α. Κακή πέψη και αέρια.
Η τροφή που δεν έχει διασπαστεί σωστά στο στόμα , προκαλεί αναγωγές, δυσπεφία , τυμπανισμό και αέρια.
β.Αναγωγή και Εμετός.
Το στομάχι δέχεται απότομα μεγάλο όγκο μη μασημένης τροφής, αδυνατεί να τη διαχειριστεί και την αποβάλλει σχεδόν αμέσως (συχνά ο σκύλος προσπαθεί να ξαναφάει τον εμετό του, λόγω του ίδιου ενστίκτου).
γ. Πνιγμός και ξένα σώματα.
Η έλλειψη μάσησης σημαίνει ότι μεγάλες κροκέτες ή κομμάτια τροφής μπορούν να κολλήσουν στον οισοφάγο ή στην τραχεία, προκαλώντας ασφυξία.
δ. Γαστρική Διάταση και Συστροφή Στομάχου (GDV) .
Καθώς ο σκύλος καταπίνει γρήγορα, καταπίνει και τεράστιες ποσότητες αέρα (αεροφαγία). Το στομάχι γεμίζει αέρια, πρήζεται και μπορεί να περιστραφεί γύρω από τον εαυτό του. Αυτό κόβει την παροχή αίματος και είναι θανάσιμη επείγουσα κατάσταση που απαιτεί άμεσο χειρουργείο.
Κάποιες φυλές είναι περισσότερο επιρρεπής για το λόγο αυτό χρειάζεται πολύ μεγάλη προσοχή .
Δεν είναι τυχαίο ότι οι σκύλοι που καταναλώνουν γρήγορα το φαγητό τους ,παρουσιάζουν ευαισθησία στο πεπτικό σύστημα ή συχνές δυσπεψίες.
Αν πάλι το γρήγορο φαγητό είναι καινούρια συμπεριφορά ,αν συνοδεύεται από άλλα συμπτώματα ή αν μας ανησυχεί ,δεν προσπαθούμε απλά να το διορθώσουμε μόνοι μας ,αλλά μιλάμε άμεσα με τον κτηνίατρο μας !
Πως μπορούμε να βοηθήσουμε το σκύλο μας να τρώει πιο αργά ;
Αν ο σκύλος μας τρώει τόσο γρήγορα ώστε να καταπίνει σχεδόν αμάσητη την τροφή του ή να παρουσιάζει δυσφορία μετά το γεύμα , μπορούμε να δοκιμάσουμε τρόπους που κάνουν το φαγητό πιο αργό και πιο ενδιαφέρον.
1.slow feeder. (Μπολ αργής σίτισης )
Μπολ με ανάγλυφα σχέδια (λαβύρινθους) που διαχωρίζουν την τροφή. Ο σκύλος πρέπει να χρησιμοποιήσει τη γλώσσα του για να πιάσει κάθε κροκέτα, μετατρέποντας ένα γεύμα των 30 δευτερολέπτων σε διαδικασία 5-10 λεπτών. Είναι μπολ σχεδιασμένο έτσι ώστε να μη μπορεί να πάρει μεγάλες ποσότητες με μια κίνηση. Μπορεί να τον βοηθήσει να επιβραδύνει.
2.Παιγνίδια δραστηριότητας και όσφρησης.
Η τροφή μπορεί να γίνει μέρος μιας μικρής δραστηριότητας αναζήτησης.
Έτσι το γεύμα δεν είναι μόνο τρώω, αλλά ψάχνω, εξερευνώ και σκέφτομαι.
3. Περισσότερα και μικρότερα γεύματα.
Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να βοηθήσει η τροφή να μοιράζεται σε περισσότερες μικρές δόσεις ,
αντί να προσφέρεται όλη μαζί ή σε δυο μεγάλα γεύματα.
Επίσης μέρος της τροφής μπορεί να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της μέρας ως επιβράβευση κατά την εκπαίδευση.
4.Χωροχρονικός διαχωρισμός.
Αν υπάρχουν άλλοι σκύλοι ή άλλα ζώα στο σπίτι ,το τάισμα πρέπει να γίνεται σε διαφορετικά δωμάτια και με κλειστές πόρτες ,αν ο σκύλος αναπτύσσει αυτή τη συμπεριφορά.
Ο σκύλος πρέπει να βλέπει και να νιώθει ότι κανείς δε μπορεί να αγγίξει το πιάτο του.
5 Κάτι πολύ σημαντικό...Ήρεμο περιβάλλον !
Η ψυχολογική κατάσταση του σκύλου την ώρα του φαγητού καθορίζει και την ταχύτητα με την οποία καταναλώνει την τροφή του
α .Μειώστε τα ερεθίσματα γύρω από το μπολ:
Αποφύγετε να ταΐζετε τον σκύλο σε σημεία του σπιτιού με μεγάλη κινητικότητα. Επιλέξτε μια ήσυχη γωνιά όπου ο σκύλος δεν θα νιώθει ότι "ενοχλεί" ή ότι "κινδυνεύει" να χάσει το φαγητό του.
β. Απομακρύνετε τα παιδιά και άλλους θορύβους:
Οι φωνές των παιδιών που παίζουν, οι έντονοι ήχοι από την τηλεόραση ή το χτύπημα των σκευών στην κουζίνα αυξάνουν τα επίπεδα κορτιζόλης (ορμόνη του άγχους). Κατά τη διάρκεια του γεύματος, τα παιδιά θα πρέπει να μαθαίνουν να μην πλησιάζουν και να μην χαϊδεύουν τον σκύλο, δίνοντάς του τον απαραίτητο ζωτικό χώρο.
γ. Ηρεμία πριν από το γεύμα:
Αν ο σκύλος είναι υπερδιεγερμένος (π.χ. μόλις γυρίσατε από βόλτα ή παίξατε έντονα), μην του βάλετε αμέσως φαγητό. Περιμένετε 30 λεπτά μέχρι να πέσουν οι παλμοί του και να ηρεμήσει η αναπνοή του. Το να τρώει ένας σκύλος ενώ είναι λαχανιασμένος αυξάνει κατακόρυφα τον κίνδυνο αεροφαγίας, πνιγμού, συστροφής στομάχου κλπ
δ. Καθιερώστε μια σταθερή ρουτίνα:
Οι σκύλοι λατρεύουν την προβλεψιμότητα. Όταν ξέρουν ακριβώς ποια ώρα θα φάνε και ότι η διαδικασία είναι πάντα η ίδια και ασφαλής, το άγχος της επιβίωσης μειώνεται σταδιακά και η συμπεριφορά τους εξομαλύνεται.
ε .Ηρεμήστε εσείς οι ίδιοι ! ( Το άγχος του κηδεμόνα και η μεταφορά του στρες )
Πέρα από τους εξωτερικούς θορύβους, οι σκύλοι είναι εξαιρετικά ευαίσθητοι στην ψυχολογική κατάσταση του κηδεμόνα τους, λειτουργώντας ως καθρέφτες των συναισθημάτων μας. Αν προετοιμάζετε το γεύμα του με βιασύνη ή άγχος ή αν στέκεστε από πάνω του γεμάτοι αγωνία μήπως πνιγεί, ο σκύλος «διαβάζει» αυτή την ένταση ως σήμα κινδύνου στο περιβάλλον. Αυτή η ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα πυροδοτεί το δικό του στρες, με αποτέλεσμα να τρώει ακόμα πιο γρήγορα για να προστατευτεί. Πριν σερβίρετε, μη βιάζεστε.... ακόμα κι αν βιάζεται ο σκύλος σας, κάντε αργές κινήσεις και μόλις ακουμπήσετε το μπολ, απομακρυνθείτε διακριτικά, προσφέροντάς του την ηρεμία και την ασφάλεια που χρειάζεται για να απολαύσει το φαγητό του.
Γιατί μερικές φορές για να αλλάξει μια συμπεριφορά , χρειάζεται να αλλάξουμε πρώτα τις συνθήκες που τη δημιουργούν.
Δεν χρειάζεται να του μάθουμε απλώς να τρώει πιο αργά ...
Ίσως το πιο σημαντικό πράγμα που μπορούμε να κάνουμε είναι να αλλάξουμε την ερώτηση.
Αντί για ( Πώς θα τον κάνω να τρώει πιο αργά ;)
Ας ξεκινήσουμε με (Γιατί βιάζεται να φάει ;)
Γιατί πίσω από κάθε συμπεριφορά υπάρχει μια ιστορία.
Μπορεί να ναι η υπερβολική αγάπη για το φαγητό, μπορεί να είναι μια συνήθεια,
μπορεί ανταγωνισμός, μπορεί να είναι το περιβάλλον, μπορεί να είναι κάτι που έμαθε με το χρόνο κλπ.
Και όταν καταλάβουμε καλύτερα την αιτία ,μπορούμε να επιλέξουμε τον κατάλληλο τρόπο για να τον βοηθήσουμε.
Πριν διορθώσουμε αυτό που βλέπουμε ,χρειάζεται πρώτα να το καταλάβουμε.
Γιατί αυτή είναι και η ουσία της σχέσης μας με το σκύλο μας !
Το να τρώει ένας σκύλος γρήγορα δεν είναι απλώς μια κακή συνήθεια ή μια χαριτωμένη ιδιοτροπία.
Ως κηδεμόνες, το πιάτο του φαγητού είναι ένα από τα σημαντικότερα εργαλεία που έχουμε για να του προσφέρουμε ασφάλεια και ποιότητα ζωής.
Μετατρέποντας την ώρα του γεύματος από μια αγωνιώδη κούρσα ταχύτητας σε μια ήρεμη, ασφαλή και πνευματικά δημιουργική διαδικασία, δεν προστατεύουμε μόνο την υγεία του από σοβαρούς κινδύνους . Του δείχνουμε, στην πράξη, ότι στον δικό μας κόσμο δεν χρειάζεται πια να παλεύει για να επιβιώσει.
Το επόμενο γεύμα του θα είναι πάντα εκεί, στην ώρα του, και θα τον περιμένει σε ένα περιβάλλον γεμάτο αγάπη και ηρεμία.
Παρατηρήστε τον σκύλο σας, επενδύστε στα σωστά εργαλεία και αν χρειαστεί, συμβουλευτείτε τον κτηνίατρό σας.
Η υγεία και η μακροζωία του πιστότερου φίλου σας ξεκινούν, κυριολεκτικά, από το μπολ του.
Λία Αγγελοπούλου
Dog side stories
Το περιεχόμενο του άρθρου ανήκει στο Dog side stories.Απαγορεύεται ρητά η μερική ή ολική αντιγραφή, αναδημοσίευση ή διανομή του παρόντος κειμένου, χωρίς προηγούμενη άδεια ή αναφορά ενεργού συνδέσμου προς το Dog side stories !
