Κυριακή 21 Απριλίου 2019

Κροτοφοβία στο σκύλο.






Κροτοφοβία ονομάζεται ο υπερβολικός φόβος που έχουν οι σκύλοι για κάποιον ήχο,ένας φόβος που καταλήγει στην επίμονη προσπάθεια τους να φύγουν για να κρυφτούν και να κάνουν τα πάντα για να τον αποφύγουν.

Είναι μια υπέρμετρη αντίδραση φόβου απέναντι σε έναν ήχο και μπορεί ο σκύλος να την αναπτύξει ανεξάρτητα από την ηλικία του.

Ο σκύλος στην προσπάθεια του ν' αποφύγει τον ήχο προσπαθεί ενστικτωδώς να βρει ένα ασφαλές μέρος για να κρυφτεί.

Δυστιχώς τα πράγματα μπορεί να πάρουν δυσάρεστη τροπή όταν ο σκύλος μέσα στην προσπάθεια του ν΄αποφύγει τον ήχο,αντιδρά με υπερβολικό τρόπο.

Η αντίδραση αυτή προς αναζήτηση ασφαλούς καταφυγίου μπορεί να συνοδεύεται από :
Γάβγισμα
Επίμονο βηματισμό
Λαχάνιασμα
Μάσημα
Σκάψιμο
Τρεμούλα
Σιελόρροια
Ούρηση - Αφόδευση.

Ο σκύλος  μέσα στον πανικό του αρχίζει να ψάχνει την οικογένεια του,τον άνθρωπό του η ένα σκοτεινό απόμερο σημείο στο σπίτι για να νιώσει ασφαλής.

Καθώς προσπαθεί τρομαγμένος να ξεφύγει από τον ήχο είναι ικανός να το σκάσει από το σπίτι,να πηδήξει φράχτες ή ακόμα και να περάσει μέσα από τζάμια με κίνδυνο να τραυματιστεί ή να χαθεί.

Μπορεί επίσης σε πιο ήπια μορφή να σκάβει στο σπιτάκι του ή στο πάτωμα ακόμα κι αν είναι από ξύλο ή τσιμέντο.

Επίσης μπορεί να αρνηθεί την τροφή  για αρκετή ώρα μετά από το περιστατικό.

Οι βροντές,οι κεραυνοί και τα πυροτεχνήματα αλλά και οι πυροβολισμοί ( ειδικά σε φυλές
 κυνηγίου ) είναι οι πιο συχνές πηγές τέτοιου φόβου για τους σκύλους,αλλά οι κροτοφοβικοί σκύλοι  μπορεί να παρουσιάσουν υπερβολικές αντιδράσεις και σε πιο ήπιους θορύβους.

Κροτοφοβία μπορεί να παρουσιαστεί σε ένα σκύλο ακόμα και μετά από ένα μόνο δυνατό ήχο π,χ, ένα κεραυνό , και να αναπτυχθεί περισσότερο σταδιακά.



Ας δούμε όμως γιατί συμβαίνει αυτό :

Ο φόβος δεν είναι τίποτα παραπάνω από ανασφάλεια.

Τα μικρά κουτάβια τους πρώτους δύο μήνες της ζωής τους,οι οποίοι είναι και εξαιρετικά σημαντικοί αλλά και καθοριστικοί γι αυτά  ,τους περνούν (ή πρέπει να τους περνούν ) με τη μητέρα και τα αδέρφια τους.

Μέσα σε αυτό το κρίσιμο διάστημα διαμορφώνεται ο χαρακτήρας τους και αναπτύσσονται έχοντας απόλυτη ανάγκη τη μητέρα και τα αδέρφια τους.

Διδάσκονται και αντιλαμβάνονται τι είναι αγέλη και είναι η πρώτη τους επαφή με το μεγάλο κόσμο.
Η μητέρα τους παρέχει με το γάλα και τη ζεστασιά της τροφή και ασφάλεια.

Μόλις τα κουτάβια ανοίξουν τα μάτια τους ,βρίσκονται μέσα σε μια αγέλη -οικογένεια όπου μπορούν να παίζουν με τα αδέρφια τους,να αποκτούν εμπειρίες και όλα μαζί να προστατεύονται από τη μητέρα.

Όταν το κάθε μικρό πηγαίνει στο νέο του σπίτι,θα πρέπει να έχει μια σωστή προσαρμογή  χωρίς τραυματικές εμπειρίες.

Ο νέος κηδεμόνας θα γίνει ο αρχηγός της νέας αγέλης- οικογένειας που θα του προσφέρει ασφαλές χώρο για να μείνει,τροφή σε προγραμματισμένα διαστήματα,παιγνίδι και άσκηση σε καθημερινή βάση για την εκτόνωση και την απόκτηση εμπειριών και φυσικά προστασία.

Αν όλα αυτά γίνουν σωστά,τότε ο δεσμός με τον κηδεμόνα γίνεται πολύ δυνατός .

Το κουτάβι θα μάθει έτσι να τον εμπιστεύεται.

Η εκπαίδευση του γύρω από τους θορύβους πρέπει να ξεκινά νωρίς και ήπια στην αρχή.

Είναι πολύ σημαντικό το κουτάβι να κοιτάζει τον κηδεμόνα του την ώρα που ακούει ένα θόρυβο,ώστε να καταλάβει ότι δεν έχει λόγο να φοβάται τίποτα.

Ο κηδεμόνας επίσης πρέπει να παραμένει ήρεμος ώστε να  μεταδίδει την ηρεμία  ταυτόχρονα και στο σκύλο.

Παρόλα αυτά υπάρχουν σκύλοι που δεν τρομάζουν ακούγοντας δυνατούς θορύβους και παραμένουν ατάραχοι στη θέση τους .

Έρευνες έχουν δείξει ότι η συμπεριφορά αυτή προέρχεται κατά ένα μέρος από γενετικούς παράγοντες αλλά  κατά ένα άλλο πολύ μεγάλο μέρος είναι επίκτητη.

Τι  προκαλεί την κροτοφοβία;
Αίτια :
Γενετικοί παράγοντες
Τραυματικά περιστατικά
Έλλειψη κοινωνικοποίησης και εμπειριών
Ακατάλληλη αντιμετώπιση από τον κηδεμόνα.
Συσχετισμός άσχετων πραγμάτων που μπορεί ο σκύλος να συνδιάσει τη στιγμή που ακούει το θόρυβο.




Για την κροτοφοβία δεν υπάρχει θεραπεία,ωστόσο μπορεί να υπάρξει βοήθεια με έλεγχο περιβάλλοντος και τροποποίηση συμπεριφοράς.

Η  χορήγηση ψυχοφαρμάκων  προκειμένου να θεραπευτεί η κροτοφοβία καλό είναι να αποφεύγεται καθώς  όταν χορηγούνται φάρμακα που επηρεάζουν τον εγκέφαλο ,μπορεί να παρουσιάσουν και αρνητικές επιπτώσεις και υπάρχει περίπτωση τα αποτελέσματα να είναι αντίθετα από τα επιθυμητά.

Επίσης σε καμιά περίπτωση μη χορηγείτε τέτοιου είδους φάρμακα χωρίς ιατρική συνταγή.

Πως μπορείτε να βοηθήσετε;

1.Επιλέξτε ένα ασφαλές μέρος όπου μπορεί να καταφύγει ο σκύλος σας κατά τη διάρκεια ενός περιστατικού.
Συνήθως επιλέγει ο ίδιος ο σκύλος το μέρος που τον κάνει να νιώθει ασφαλής.
Στην περίπτωση αυτή μη τον απομακρύνετε για να τον πάτε κάπου αλλού.
Να θυμάστε ότι τα κριτήρια του σκύλου σας όσον αφορά την ασφάλεια που αισθάνεται δεν είναι ίδια με τα δικά σας.
Αν πχ πηγαίνει κάτω από το κρεβάτι βοηθήστε τον ,βάζοντας κοντά του ένα αγαπημένο του παιγνίδι
κάτω από το κρεβάτι.
Μη τον κλείνετε σε κλουβί,γιατί έτσι όπως είναι τρομαγμένος,ο περιορισμός εκεί μπορεί να του προκαλέσει μεγαλύτερο πανικό.

2.Δημιουργείστε αντιπερισπασμό.
Την ώρα που ακούγεται ο δυνατός θόρυβος πχ βροντή,καλέστε τον και αρχίστε να παίζετε μαζί του,αποσπώντας του την προσοχή.
Μια καλή ιδέα είναι να δυναμώσετε την τηλεόραση ή το ραδιόφωνο την ώρα που παίζετε μαζί,ώστε ο ήχος τους να καλύψει τον θόρυβο που τρομάζει το σκύλο.
Αν το παιγνίδι δεν πιάνει και ο σκύλος επιμένει να κρυφτεί,αφήστε τον να το κάνει και μην επιμένετε.

3.Εκθέστε το σκύλο σας σταδιακά σε θορύβους συνδιάζοντας την έκθεση αυτή με κάτι καλό.
Υπάρχουν cd στην αγορά που περιέχουν ήχους από κεραυνούς,πυροτεχνήματα κλπ και που μπορείτε να του βάζετε πιο χαμηλά στην αρχή και να το συνδιάζετε με ένα παιγνίδι,ένα χάδι ,ακόμη και λιχουδιά.
Σταδιακά κάθε φορά θα ανεβάζετε την ένταση ελαφρά ,επαναλαμβάνοντας ευχάριστα πράγματα μαζί του,ανταμοίβοντάς τον και προσπαθώντας να σας κοιτάει.
Ετσι ο σκύλος θα μάθει να μη φοβάται καθώς θα εξοικειώνεται με τον ήχο ,ενώ ταυτόχρονα θα σας εμπιστεύεται βλέποντας τον αρχηγό του ήρεμο να έχει τον έλεγχο.
Να θυμάστε ότι ο δικός σας πανικός εκείνες τις στιγμές μπορεί να επιδεινώσει την κατάσταση.


4.Παραμείνετε ήρεμοι και συμπεριφερθείτε σαν ο θόρυβος που ακούγεται να πρόκειται για ένα φυσικό  γεγονός που δεν σας προκαλεί καμιά ανησυχία
Αν δείξετε άγχος ,ακόμα και για τον ίδιο ,θα του μεταδώσετε το άγχος σας ή θα μεγαλώετε το δικό του.
Μην τρέχετε  εκείνη τη στιγμή εσείς να τον αγκαλιάσετε και να τον χαιδέψετε γιατί θα συνδέσει αυτή την ενέργεια σας σαν επιβράβευση για το φόβο του.
Αν επιλέξει εκείνος να έρθει σε σας φερθείτε φυσιολογικά και άνετα ,χαλαρά και καθησυχάστε τον με ήρεμη φωνή πως δεν έχει κανένα λόγο να φοβάται.
Η δική σας άνεση και ηρεμία θα του μεταδώσει τη μεγαλύτερη αίσθηση ασφάλειας.


5.Επίσης υπάρχουν τα τελευταία χρόνια στο εμπόριο ειδικά γιλέκα που δίνουν στο σκύλο την αίσθηση ασφάλειας επειδή τυλίγουν το σώμα του,καθώς επίσης υπάρχουν και κάποιες τεχνικές
 για το πως θα φτιάξετε ένα τέτοιο αυτοσχέδιο γιλέκο στο σπίτι.
 
6.Μη τον μαλώνετε,μη του φωνάζετε και μη του δηιουργείτε περισσότερη ένταση ,γιατι  το μονο που θα καταφέρετε είναι να χειροτερέψει η κατάσταση και να μη σας εμπιστεύεται!


Αν παρά τις προσπάθειές σας δεν έχετε αποτέλεσμα απευθυνθείτε σε έναν ειδικό η έναν εκπαιδευτή για να σας βοηθήσει.


Να θυμάστε πάντα ότι ο σκύλος σας νιώθει σαν μέλος της οικογένειάς σας και σαν τέτοιο  πρέπει να τον φροντίσετε και να τον προστατέψετε ιδιαίτερα όταν είναι φοβισμένος και ανασφαλής.

Ενας σωστός αρχηγός πρέπει να παραμένει ήρεμος και να προσφέρει ασφάλεια και προστασία.

Δείξτε του ότι είστε τέτοιος και ότι κοντά σας δεν πρέπει να φοβάται τίποτα.

Εσείς θα είστε πάντα εκεί γι' αυτόν !





Λία Αγγελοπούλου                   


                                                                                                    dog side stories

Σάββατο 20 Απριλίου 2019

Η τεχνική της αδιαφορίας στη διόρθωση συμπεριφοράς του σκύλου!





 Τι είναι η τεχνική της αδιαφορίας.
Όταν μιλάμε για (τεχνική της αδιαφορίας) αναφερόμαστε στον τρόπο διόρθωσης κάποιας κακής συμπεριφοράς και όχι φυσικά στην παραμέληση του αγαπημένου μας σκύλου !
Κι αυτό είναι κάτι που θα πρέπει να ξεκαθαριστεί από την αρχή.
Πρόκειται λοιπόν  για μια μέθοδο  διόρθωσης κάποιου προβλήματος συμπεριφοράς ,αλλά και έναν καλό τρόπο καθοδήγησης για το σκύλο
Η τεχνική αυτή συστήνεται από πολλούς εκπαιδευτές  ,αλλά πολλοί κηδεμόνες διστάζουν να την αποδεχτούν ή να την ακολουθήσουν.

Γιατί  συμβαίνει αυτό;
Πολλοί κηδεμόνες έχουν μεγάλη δυσκολία να εφαρμόσουν αυτή την μέθοδο γιατί φοβούνται ότι θα στενοχωρήσουν το σκύλο τους και θα τραυματίσουν τη μεταξύ τους σχέση.
Πιστεύουν πως ο σκύλος θα αισθανθεί ότι δεν τον αγαπούν αρκετά κι ότι  του στερούν την προσοχή τους.
Επίσης νομίζουν  ότι ίσως κλονιστεί  η αγάπη του σκύλου προς το πρόσωπό τους
Παρόλα αυτά αν σκύλος τους κάνει κάποια ζημιά ,θα τον μαλώσουν ή ακόμα μπορεί να του επιβάλουν μια άλλου είδους τιμωρία.
Από αυτό καταλαβαίνουμε ότι  η τεχνική αυτή δεν ακολουθείται, γιατί δεν την κατανοούν  αρκετά και γιατί δεν τους είναι οικία.




Μπείτε στο μυαλό τους !
 Αυτό που μας προκαλεί τη σύγχυση είναι ότι σκεφτόμαστε σαν άνθρωποι!
Για να επικοινωνήσουμε όμως με το σκύλο μας και να του δώσουμε να καταλάβει τι θέλουμε
ή για να διορθώσουμε μια συμπεριφορά του...πρέπει να το κάνουμε ...με το δικό του τρόπο !
Να μπούμε δηλ στο μυαλό του και να μιλήσουμε τη γλώσσα του.
Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να σκεφτούμε σαν σκύλος και να αφήσουμε στην άκρη τις δικές μας
σκέψεις και υποθέσεις.

Ένας σκύλος που συμπεριφέρεται άσχημα μέσα στην αγέλη των σκύλων ,θα δεχτεί σαν αντίδραση από τον αρχηγό της αγέλης...την αδιαφορία!
Με τον τρόπο αυτό ο αρχηγός του δείχνει ότι η συμπεριφορά του δεν είναι αποδεκτή ,τον αποκλείει από τις κοινωνικές συναναστροφές και του περνά το μήνυμα ότι με αυτό που έκανε δεν θα καταφέρει
απολύτως τίποτα !

Στη ζωή μας και την καθημερινότητα του σκύλου μας,η οικογένεια μας είναι η αγέλη του και εμείς
έχουμε το ρόλο του αρχηγού (αυτό τουλάχιστον πρέπει να συμβαίνει!)

Η τεχνική της αδιαφορίας δεν είναι τιμωρία!
Πρέπει να κατανοήσουμε πάνω απ΄όλα  ότι η αδιαφορία δεν πρέπει να λαμβάνεται από την κηδεμόνα  ποτέ σαν τιμωρία για το σκύλο ,γιατί πολύ απλά δεν είναι !
Αντίθετα πρόκειται για μία από τις πιο θετικές μεθόδους διόρθωσης συμπεριφοράς κι ένα
αποτελεσματικό τρόπο να μας κατανοήσει ο σκύλος μας.
Τη χρησιμοποιούμε για να καθοδηγήσουμε το σκύλο μας και να του δείξουμε τι είναι επιθυμητό να κάνει και τι όχι,καθώς επίσης και για να αποτρέψουμε μια αρνητική συμπεριφορά του.





Η τεχνική της αδιαφορίας και οι πρακτικές εφαρμογές της :
1.Διαπαιδαγώγηση Κουταβιών 
Είναι πολύ σημαντικό να ξεκινήσουμε από νωρίς την εκπαίδευση και την  εκμάθηση καλής συμπεριφοράς στα μικρά κουτάβια ,καθοδηγώντας τα πάντα με ήρεμο τρόπο.
Εμείς είμαστε αυτοί που θα πρέπει να δείξουμε στο κουτάβι μας τι είναι επιτρεπτό και τι όχι. και όσο πιο νωρίς το ξεκινήσουμε τόσο πιο καλά αποτελέσματα θα έχουμε.
Είναι εξαιρετικά σημαντικό να ενθαρρύνουμε τη σωστή του συμπεριφορά όπως πχ αν λερώνει  και κάνει την ανάγκη του στο σημείο που θέλουμε,επιβραβεύοντας κάθε του προσπάθεια ή πρόοδο.
Ταυτόχρονα όμως θα πρέπει να ....αδιαφορούμε σε κάθε ανεπιθύμητη συμπεριφορά όπως το τράβηγμα του παντελονιού,το δάγκωμα των χεριών,το μάσημα αντικειμένων προκειμένου να το αποθαρρύνουμε να το επαναλάβει.
Θα πρέπει να εφαρμόζουμε την τεχνική της αδιαφορίας ώστε να μην ενθαρρύνουμε την μη επιθυμητή συμπεριφορά με την προσοχή μας ή με το γέλιο μας...επειδή τη βρίσκουμε χαριτωμένη,επειδή ....είναι ακόμα μωρό και νομίζουμε πως μπορούμε να τη διορθώσουμε αργότερα ή γιατί απλά δε θέλουμε να το κακοκαρδίσουμε!
Το κουτάβι βρίσκεται στην καλύτερη ηλικία ώστε να μάθει τις σωστές συμπεριφορές που θα το κάνουν έναν ισορροπημένο κι ευτυχισμένο ενήλικο σκύλο αργότερα.
Αφού αδιαφορήσουμε στην ανεπιθύμητη ενέργεια του ,μπορούμε να αποσπάσουμε την προσοχή του καλώντας να κάνει κάτι άλλο  κι όταν υπακούσει να το επιβραβεύσουμε!
Ιδιαίτερα σημαντικός είναι ο χρόνος αντίδρασης μας στην ανεπιθύμητη ενέργεια.
Αν πχ ανακαλύψουμε ότι το κουτάβι έκανε μια ζημιά την ώρα που λείπαμε,δεν έχει κανένα νόημα να το μαλώσουμε με καθυστέρηση ή να κάνουμε οτιδήποτε,γιατί πολύ απλά το κουτάβι δεν θα καταλάβει  τη συμπεριφορά μας.
Αν όμως πχ το κουτάβι μας δαγκώνει το δάχτυλο κι εμείς σηκωνόμαστε και απομακρυνόμαστε κάθε φορά που το κάνει,το  κουτάβι θα αντιληφθεί σύντομα ότι αυτή η συμπεριφορά έχει σαν αποτέλεσμα την αδιαφορία,την απομάκρυνση και τη δυσαρέσκεια μας.
Μετά από κάποιες φορές λοιπόν θα τη σταματήσει.



2.Η αναζήτηση της προσοχής
 Ο σκύλος μπορεί να αποζητά την προσοχή μας με ποικίλους τρόπους.
Συνήθως όταν αντιληφθεί ότι μια πράξη του έφερε το επιθυμητό αποτέλεσμα ,είναι σίγουρο πως θα την επαναλάβει.
Για το λόγο αυτό είναι πολύ σημαντικός ο άμεσος τρόπος αντίδρασης μας στην πράξη του .
Αν πχ γαβγίζει,κλαψουρίζει ,μας τραβάει κλπ κι εμείς αμέσως στρέφουμε την προσοχή μας σε αυτόν ακόμα και για να τον μαλώσουμε,είναι σίγουρο ότι θα το ξαναδοκιμάσει γιατί πέτυχε αυτό που ήθελε.
Με την αδιαφορία μας αντίθετα του δείχνουμε ότι τέτοιου είδους πράξεις και συμπεριφορές όχι μόνο δεν είναι επιτρεπτές αλλά και δεν έχουν κανένα απολύτως αποτέλεσμα.
Πολλοί σκύλοι μάλιστα που είναι ιδιαίτερα εξαρτημένοι από τον κηδεμόνα τους αναζητούν ή και απαιτούν την προσοχή με πολύ έντονο τρόπο.
Είναι λοιπόν πολύ πιθανό όταν ξεκινήσει ο κηδεμόνας να αδιαφορεί, αυτή η συμπεριφορά τους να γίνει ακόμα πιο επίμονη προκειμένου να πετύχουν το στόχο τους.
Εκεί είναι που πρέπει να διατηρήσουμε την ψυχραιμία μας και να παραμείνουμε σταθεροί και συνεπείς στην τεχνική της αδιαφορίας ,ώστε να περάσουμε το μήνυμα που θέλουμε με απόλυτη σαφήνεια.

3.Το άγχος αποχωρισμού
Ο σκύλος είναι πολύ κοινωνικό πλάσμα και θέλει να βρίσκεται συνεχώς κοντά μας!
Γι αυτό πολύ συχνά υποφέρει από άγχος αποχωρισμού κατά τη διάρκεια της απουσίας μας από το σπίτι.
Γι αυτό ακριβώς το λόγο θα πρέπει  το κουτάβι από μικρό να συνηθίζει  σα να πρόκειται για μια απόλυτα φυσιολογική κατάσταση.
Κατά την επιστροφή μας στο σπίτι λοιπόν θα πρέπει μπαίνοντας...να είμαστε αδιάφοροι και χαλαροί κι αφού αφήσουμε τη τσάντα μας και τα κλειδιά  κι ο σκύλος ηρεμήσει από τον ενθουσιασμό του που επιστρέψαμε,τότε να του δώσουμε την προσοχή και την αγάπη που θέλουμε απλόχερα να του εκφράσουμε γιατί μας έχει λείψει !
Τότε είναι η δική του στιγμή!
Με τον τρόπο αυτό μειώνουμε το άγχος αποχωρισμού και του δείχνουμε ότι πρόκειται για μια
φυσιολογική κατάσταση που επαναλαμβάνεται και δε θα πρέπει να τον ανησυχεί,αφού η επιστροφή μας στο σπίτι είναι δεδομένη.
Επίσης θα πρέπει να αδιαφορήσουμε και για όλες τις ζημιές που πιθανόν έκανε κατά την απουσία μας λόγω άγχους ,αφού δε θα κατανοήσει για ποιο λόγο τον μαλώνουμε και πιθανόν ακόμα να συνδέσει την ένταση με την επιστροφή μας αν αυτό γίνει αρκετές φορές ,προκαλώντας του επιπλέον άγχος.


4. Καταστάσεις στρες,φόβου και συναισθηματικής έντασης.
Ο σκύλος μας είναι πολύ φυσικό να βιώσει στιγμές στρες,συναισθηματικής έντασης όπως φόβο,
αγωνία,εκνευρισμό κλπ και αυτό σαφώς μας αναστατώνει αφού τον αγαπάμε.
Εκεί ακριβώς είναι που γίνεται το λάθος,καθώς πολλοί κηδεμόνες τρέχουν να τον ηρεμήσουν,να τον παρηγορήσουν,να τον καλοπιάσουν ακόμα και να τον χαιδέψουν.
Εκείνη τη στιγμή λοιπόν ενθαρρύνουν το σκύλο με την προσοχή τους ,να επαναλάβει τη συγκεκριμένη συμπεριφορά όταν ξανανιώσει άβολα αφού άθελά τους τον επιβράβευσαν γι αυτό.
Και όχι μόνο....Τον ενθαρρύνουν να φοβάται ή να αγχώνεται  και την επόμενη φορά  σε μια ανάλογη κατάσταση, αφού του δείχνουν πως για να κάνουν έτσι οι ίδιοι όντως υπάρχει λόγος!
Η αδιαφορία τη συγκεκριμένη στιγμή είναι πραγματικά σημαντική !
Γιατί η αδιαφορία δεν είναι προς τον ίδιο το σκύλο μας ...αλλά προς την κατάσταση που του δημιουργεί το στρες ,το φόβο ή τον εκνευρισμό.
Τη στιγμή λοιπόν που  αντιλαμβανόμαστε την ανησυχία του πχ για τους κεραυνούς που πέφτουν έξω,
αντί να τρέξουμε σε αυτόν ,πρέπει απλά να φροντίσουμε να έχει μεν ένα ασφαλές καταφύγιο αν το θέλει και στη συνέχεια να συμπεριφερθούμε σα να μη συμβαίνει τίποτα παράξενο ή διαφορετικό που να αλλάζει τον ρυθμό της καθημερινότητας μας.
Με τον τρόπο αυτό του περνάμε το μήνυμα ότι δεν χρειάζεται να ανησυχεί καθώς βλέπει πως εμέις
παραμένουμε ήρεμοι και χαλαροί και επομένως όλα είναι φυσιολογικά και υπό έλεγχο.
Θα πρέπει να κατανοήσουμε επίσης ότι η ένταση,το άγχος ή τα αρνητικά συναισθήματα που εμείς έχουμε,μεταδίδονται στο σκύλο μας μεγαλώνοντας το πρόβλημα αντί να το λύνουν.


Οι σκύλοι χρειάζονται οπωσδήποτε την αγάπη μας και την προσοχή μας!
Χρειάζονται όμως και να τους μιλήσουμε στη γλώσσα τους προκειμένου να τους καταλάβουμε και να μας καταλάβουν.
Η τεχνική της αδιαφορίας είναι ένας τέτοιος τρόπος και παράλληλα μια θετική μέθοδος ώστε να προλάβουμε αλλά και να διορθώσουμε τυχόν αρνητικές ή μή επιθυμητές συμπεριφορές  που μπορεί να προέρχονται από διαφόρων ειδών παράγοντες!
Οι σκύλοι περιμένουν από εμάς να τους δώσουμε τα κατάλληλα μηνύματα,παρατηρούν τις αντιδράσεις και νιώθουν τα συναισθήματα μας.
Περιμένουν από εμάς να τους καθοδηγήσουμε και για να το κάνουμε σωστότερα
θα πρέπει να τους το μάθουμε με εκείνο τον τρόπο που οι ίδιοι αντιλαμβάνονται καλύτερα!
Αλλωστε  ...αυτό δεν είναι  αγάπη;



Λία Αγγελοπούλου

                                                                                      dog side stories